جامعه‌گرايان و نقد فردگرايي و بي‌طرفي دولت ليبرال

Communitarianism and Critic of Individualism and Liberal State’s Neutrality

جامعه‌گرايي از مهم‌ترين جريان‌هاي فكري منتقد ليبراليسم سياسي حاكم بر دوره مدرن در غرب است كه تقريباً در اواخر قرن بيستم پا به عرصه تفكر سياسي گذاشته است. جامعه‌گرايان در نقد ليبراليسم سياسي غرب گزاره‌هاي متعددي را مطرح كرده‌اند، كه در اين ميان دو گزاره «فردگرايي» و ادعاي «بي‌طرفي دولت در مسايل سياسي و اجتماعي» مطمح نظر نويسندگان پژوهش حاضر است. از اين‌رو در اين مقاله تلاش مي‌شود تا به گونه‌اي مختصر ديدگاه‌هاي انتقادي متفكران جامعه‌گرا به ليبراليسم و گزاره‌هاي اصلي آن، هم‌چون فردگرايي و ادعاي بي‌طرفي دولت در مسايل سياسي و اجتماعي، بررسي شود. يافته‌هاي پژوهش حاضر نشان مي‌دهد كه جامعه‌گرايان، بر خلاف فردگرايي ليبرال، فرد را محصور در نوعي ادراك اجتماعي مي‌دانند و همچنين خواستار حدودي از مداخله دولت در امور سياسي و اجتماعي‌اند. به هر صورت جامعه‌گرايي را بايد به صورت طيف بررسي كرد كه كم‌ترين رسالتي كه بر دوش دارد نقد ليبراليسم است.

Communitarianism is one of the most important critics of political liberalism. Communitarianism has raised a number of questions, especially about individualism and state’s neutrality in political and social issues. Therefore, this article tries briefly to study this approach. The findings show that communitarianism, unlike liberal individualism, requires state’s interference in political and social issues.