بررسي تفسير اهل‌سنت از آيه ارتداد و ارتباط آن با امام مهدي

Interpretation of the verse of apostasy by the Ahlul Sunnah and its relationship with the Imam Mahdi

آيه ارتداد (مايده: 54) در نظر برخي مفسران اهل‌سنت، در مبحث خلافت جايگاهي ويژه دارد و يكي از مستندات اصلي آنان در اثبات خلافت ابوبكر و ديگر خلفاست، تا جايي كه فخر رازي اين آيه شريفه را قوي‌ترين دليل بر صحت امامت و خلافت ابوبكر مي‌داند. او با همين پيش‌فرض دلالت آيه بعد _ يعني آيه ولايت _ را بر امامت حضرت علي باطل اعلام مي‌كند. اما از ديدگاه شيعه اين آيه شريفه با ابوبكر و مبارزه او با اهل رده ارتباطي ندارد و اوصاف ذكر شده در آيه بر او و اصحابش تطبيق نمي‌كند. اين آيه، مفهومي كلي و جامع را بيان مي‏كند كه امام علي و امام مهدي به همراه اصحابشان مصداق‌هاي كامل آن هستند.