اثر كشندگي عصاره آبي و الكلي انغوزه بر كيست ژيارديا‌ لامبليا در شرايطIn-vitro

In-vitro giardicidal effect of aqueous and alcoholic extracts of Asafoetida on Giardia lamblia cyst

زمينه و هدف: ژيارديا لامبليا، تك‌ياخته عامل بيماري ژيارديازيس، يكي از شايعترين عوامل ايجاد اسهال در سراسر دنيا و بخصوص در ايران مي‌باشد. انغوزه، صمغ گياهي به نام انگدان است كه بومي ايران بوده و داراي خواص درماني فراوان بخصوص در درمان بيماري‌هاي انگلي مي‌باشد. هدف از انجام اين تحقيق، بررسي اثر كشندگي عصاره آبي و الكلي انغوزه بر كيست ژيارديا لامبليا در شرايط In-vitro مي‌باشد. روش تحقيق: پانصد ميكروليتر از غلظت‌هاي 1، 25/1، 5/2، 5، 10 و 20 ميلي‌گرم در ميلي‌ليتر عصاره‌هاي آبي و الكلي انغوزه با 500 ميكروليتر از كيست‌‌هاي تخليص‌شده ژيارديا لامبليا مخلوط شده و در دماهاي4، 24و 37درجه سانتي‌گراد قرار داده شد. درصد كشندگي عصاره‌ها 1، 2، 3، 4 و 5 ساعت پس از مواجهه، به وسيله رنگ‌آميزي با رنگ ايوزين1/0 درصد و شمارش ميكروسكوپي كيست‌ها اندازه‌گيري شد. داده‌ها با استفاده از آناليز واريانس يكطرفه، تي‌تست مستقل و ضريب همبستگي اسپيرمن، مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: بيشترين درصد كشندگي عصاره الكلي انغوزه در دماي 37 درجه، در غلظت mg/ml20 و در ساعت چهارم به ميزان 100% بود؛ در حالي كه بيشترين درصد كشندگي عصاره آبي انغوزه، در همين دما و غلظت ولي در ساعت پنجم، 23/57 درصد بود. بين درصد كشندگي عصاره‌هاي آبي و الكلي در همه غلظت‌ها، زمان‌ها و دماها، تفاوت معني‌داري مشاهده شد)005/0P < ). اثر كشندگي هر دو عصاره به طور معني‌داري با افزايش غلظت، زمان و دما افزايش يافت )0001/0P < ). نتيجه‌گيري: عصاره‌هاي الكلي و آبي انغوزه در شرايط In-vitro داراي اثر كشندگي بر كيست ژيارديا لامبليا مي‌باشند. تاثير كشندگي عصاره الكلي بيشتر از عصاره آبي است.

Background and Aim: Giardia lamblia, Giardiasis causative protozoa, is one of the most common etiologic agents of diarrhea throughout the world especially in Iran. Asafoetida, an oleo-gum-resin (called Anjodan in Farsi) obtained from an Iranian endemic herb, Ferula Assa-foetida has been used in treating of different diseases, particularly parasitic ones. The aim of this study was in-vitro evaluating of the effect of Asafoetida aqueous and alcoholic extracts on Giardia lamblia cysts. Materials and Methods: ّFive hundreds µl of each of each of 1.25, 2.5, 5 and 20 mg/ml concentrtions of asafoetida aqueous and ethanol extracts was added to 500 µl of purified Giardia cysts, respectively. The mixtures were kept at 4, 24 and 37°C. The Giardicidal activity of the extracts was measured 1, 2, 3, 4 and 5 hour (s) after exposure through 0.1% eosin dye staining and microscopic enumeration method. The gathered data were analyzed by means of one- way variance, Pearsonʹs correlation coefficient and Independent T-test. Results: The highest Giardicidal effect of Asafoetida ethanol extract was 100% at 37°C, belonging to 20 mg/ml and in the 4th hour after experiment, while the maximum Giardicidal effect of Asafoetida aqueous extract was 57.23% at the same temperature and with the same concentration, in the 5th hour. There was a significant difference between Giardicidal effect of ethanol and water extracts with all concentrations and at different whiles and temperatures (P < 0.005). Giardicidal effect of both extracts significantly increased due to rising the concentration, time and temperature (P < 0.0001). Conclusion: Ethanol and aqueous extracts of asafetida have in-vitro Giardicidal effect on Giardia lamblia cysts. Ethanol extract has more Giardicidal effect.