نگاهي به اوضاع شعريِ دربار صفوي نقدي بر نظريه خروج شعر از دربار

The Study and Critique of the Safavid Court Poetry

ادب و فرهنگ از آغاز عهد صفوي تا پايان آن عهد، تحوّلات چشم‏گيري داشت كه در دوران حكومت "شاه‏عبّاس"، به اوج خود رسيد. با رسميّت يافتن ايديولوژي شيعي، صفويان راه نفوذ خود را در طبقات مختلف مردم يافتند و درنتيجه ادبيات، رنگ خاصّي به خود گرفت. پيروي و تاثيرپذيري از شاهان تيموري، باعث شد تا شاعران، چون دوره‏هاي گذشته، تحت حمايت دربار باقي بمانند امّا نه به عنوان ابزاري تبليغي و تزييني. شعر از يك سو در ميان مردم عادّي رواج يافت و از ديگر سو، از دربار صفوي خارج نشد و به دليل داشتن جنبه‏هاي اجتماعي، سياسي و مذهبي، رنگ تملّق‏گونه خود را از دست داد. در اين پژوهش به حضور شاعران و محتواي شعر آنان در دربار صفوي پرداخته‏شده‏است.