پهنه‌‌بندي خشكسالي‌ با استفاده از شاخص SPI و بررسي اثرات آن بر محيط زيست (مطالعه موردي: استان چهارمحال و بختياري)

خشكسالی از جمله اصلی‌‌ترین و قدیمی‌‌ترین بلایای طبیعی است كه انسان‌‌ها از دیرباز با آن آشنا بوده‌‌اند. در واقع میزان خشكسالی مقایسه نسبی بین میزان بارندگی هر منطقه در آن سال با میانگین بارندگی در سال‌‌های گذشته می‌باشد. در 22 سال گذشته، ایران در مجموع به مدت 13 سال با خشكسالی مواجه بوده است. استان چهارمحال و بختیاری با دارا بودن01/0 مساحت كشور 10 درصد از آب كشور را تامین می‌كند. ولی در بین 8 استان دارای شرایط خشكسالی شدید قرار دارد. این مسئله منجر به خسارات زیست محیطی و معضلات اجتماعی جبران ناپذیری گردیده، كه برآورد دقیق آنها ممكن نبوده، ولی با ارزیابی‌های دقیق و ارائه راه‌كارهای مدیریتی در مناطق بحرانی‌‌تر می‌توان از شدت خسارات وارده در آینده كاست. در این پژوهش 12 ایستگاه هواشناسی با آمار بلند مدت و پراكندگی مناسب در سطح استان انتخاب و سپس با بهره‌‌گیری از شاخص SPI طبقه‌‌بندی خشكسالی های استان چهارمحال و بختیاری انجام پذیرفت. نتایج نشان داد كه،تمام پهنه‌‌های استان، در سالهای1983، 1985، 1990، 1995و2000 خشكسالی‌های نسبی، شدید و یا بسیار شدیدی را طی كرده‌‌اند، ولی در سال 2008 تمام پهنه‌‌های استان شرایط فوق‌‌العاده خشكی را تجربه كرده‌اند و خشكسالی بی سابقه استان طی این سال رخ داده است. به‌همین منظور نقشه های پهنه‌‌بندی در محیط ArcGIS برای این 6 سال تهیه گردید و در نهایت اثرات زیست محیطی خشكسالی وارده به استان درسال 2008 (سال آبی 1386-87) به‌عنوان خشك‌ترین سال با ارایه مدلی مورد بررسی قرار گرفت.