نگرش فرهنگي غرب در مورد ايران در ساخت هاي زباني نشريات انگليسي زبان

Reflections of Western Cultural Attitudes toward Iran in the Linguistic Construction of English Journals

در اين مقاله سعي بر آنست تا با معرفي دو رويكرد اصلي در شرق‌شناسي -شرق‌شناسي كلاسيك و شرق‌شناسي نوين- نگرش غرب نسبت به شرق در سطح كلان و اسلام در سطح خرد در هر يك از اين دو رويكرد بررسي و رويدادهاي موثر در ايجاد شرق‌شناسي نوين برشمرده شود. حادثه يازدهم سپتامبر 2001، يكي از اتفاقات مهم و تاثيرگذار در قرن حاضر و شرق‌شناسي نوين بوده است. از آن جايي كه رسانه‌ها مهم‌ترين وسيله براي بازنمايي تفكر شرق‌شناسانه و نژادپرستانه هستند، گونه معاصر نژادپرستي، تاكيد بر تفاوت هاي فرهنگي است. بر همين اساس، در اين پژوهش نگرش فرهنگي غرب نسبت به ايران در ساخت هاي زباني روزنامه‌هاي گاردين و ديلي تلگراف از انگليس و مجلات تايم و نيوزويك از آمريكا پس از اين حادثه تحليل و تفسير مي‌شود. چارچوب نظري پژوهش بر پايه مدل بازنمايي كنش/ كنشگران اجتماعي ون‌ليوون 1995 و 1996 بنا شده كه يكي از چهار رويكرد اصلي در تحليل گفتمان است.

This study attempts to introduce two main currents in orientalism, the classic and the modern. The Western attitude toward the Orient, and especially Islam, is analyzed in both currents and the operative factors that lead to modern orientalism are surveyed. The 9th September 2001 event is here considered one of the most important points in modern orientalism. Media are here assumed to play a crucial role in representation of the orientalist and racist attitudes which nowadays focus on cultural differences. Accordingly, the present study surveys reflections of western cultural attitudes toward Iran in the linguistic construction of two British journals, the Guardian and the Daily Telegraph and two American ones, Time and Newsweek, after the occurrence of the 9/11 event.