سنجش قابليت تبديل موسسات دانشگاهي به سازمانهاي يادگيرنده

The Assessment of Convertibility from Academic Institutes to Learning Organization

تحقيق حاضر يك پژوهش توصيفي از نوع كاربردي است كه با هدف سنجش قابليت نهادهاي دانشگاهي براي تبديل شدن به سازمان يادگيرنده انجام شده است. بدين منظور الگوي سيستمي ماركوارت شامل پنج زيرسيستم يادگيري، سازمان، افراد، دانش و فنّاوري، مورد استفاده قرار گرفت. فرضيه‌هاي پژوهش با استفاده از اين پنج زيرسيستم طراحي شد. به منظور گردآوري داده‌ها، از روش پيمايش و پرسشنامه بسته با مقياس هفت‌رتبه‌اي ليكرت استفاده شد.. نتايج به دست آمده نشان مي‌دهد كه تنها شاخص ‌«توسعه شايستگي‌هاي كاركنان» از زيرسيستم «افراد» تا حدودي در دانشگاه مورد توجه قرار مي‌گيرد. از طرفي، ميانگين كل يادگيري سازماني در دانشگاه، كمتر از حداقل قابل قبول است. در انتها، براي نيل به الگوي مطلوب سازمان يادگيرنده در كاهش شكاف بين دانشگاه مالك‌اشتر و الگوي مطلوب سازمان يادگيرنده، پيشنهادهايي ارايه شده است.

The mission of this research is to evaluate and analyze the level of organizational learning in the Malek Ashtar University. In order to achieve this purpose, the systemic model of Marquart was selected. This model includes five subsystems: learning, organization, human, knowledge and technology. Using these five subsystems, the hypotheses were defined. In order to collect data, a closed questionnaire with a 7-point Liker tranking spectrum was deployed. The results showed that only the factor "development of staff competencies".