تعارض ادراك شده و سبك هاي مديريت آن

perceived conflict and conflict management styles

برخورد موثر با تعارض، چالش اساسي در تعاملات افراد در محيط كار است. تعارض امري طبيعي و پديده اي اجتناب ناپذير در زندگي فردي و سازماني است و به دلايل متعدد و در اشكال مختلف ظهور مي‌كند. مساله اصلي در اين پژوهش، شناخت فضاي سازمان از لحاظ وجود تعارض و تضاد و بررسي سبك هاي مورد استفاده مديران و كاركنان جهت حل و رفع اين تعارضات است. براي اين منظور، مطالعه در فضاي يك سازمان آموزشي (دانشگاه) و در بين 43 مدير و كارمند آن كه به شيوه تصادفي انتخاب شده اند؛ انجام شد. اطلاعات جمع آوري شده (توسط دو پرسش‌نامه ادراك تعارض دوبرين و سبك هاي تعارض رحيم) با استفاده از آزمون من ويتني، كاي دو و ضريب همبستگي پيرسون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد اگر چه اختلاف معني داري بين مديران وكاركنان از لحاظ ادراك تعارض در سازمان وجود ندارد، اما مديران تعارض بيشتري را در سازمان تشخيص داده اند. اگرچه اختلاف معني داري در استفاده از سبك‌هاي تعارض بين مديران و كاركنان وجود ندارد، اما نتايج نشان مي‌دهد كاركنان به نسبت مديران تمايل بيشتري براي استفاده از سبك اجتناب و مصالحه دارند. از بين عوامل جمعيت شناختي نيز تاثير جنسيت، سن، تحصيلات و سابقه خدمت بر ادراك تعارض به اثبات رسيد