استفاده از مدلسازي دو متغيره آميخته نامتقارن براي مقايسه روشهاي درماني ادم ماكولاي ديابتي براساس پيامدهاي تغييرات بينايي و ضخامت مركزي ماكولا

Using Asymmetric Mixed Bivariate Modeling for Comparing Diabetic Macular Edema Treatments According to Visual Acuity and Central Macular Thickness Outcomes

هدف: تعيين بهترين روش درماني ادم ماكولا از ميان روش‌هاي تزريق داخل زجاجيه‌اي بواسيزوماب به تنهايي و يا به همراه تريامسينولون در مقايسه با روش درمان اوليه فوتوكوآگولاسيون ليزري ماكولا به عنوان درمان ابتدايي اين عارضه بر حسب داده‌هاي يك كارآزمايي باليني. روش‌ پژوهش: تحقيق حاضر با استفاده از مدل‌سازي آميخته نامتقارن با روش جديدي در تحليل داده‌هاي كارآزمايي باليني درمان ادم ماكولاي ديابتي از ميان روش‌هاي تزريق داخل زجاجيه‌اي بواسيزوماب، تزريق اين دارو به همراه تريامسينولون و روش فوتوكوآگولاسيون ليزري، بر اساس اطلاعات حاصل از 97 بيمار ديابتي انجام گرفته است. اثرگذاري گروه‌هاي درماني، با بررسي هم زمان ميزان تغييرات بهترين ديد اصلاح شده و هم چنين ميزان ضخامت مركزي ماكولا، بدون حذف هيچ از يك داده‌هاي دور افتاده بررسي گرديده است. يافتهها: مدل‌ دو متغيره آميخته نامتقارن، برتري اثر درماني دو گروه تزريق داخل زجاجيه‌اي بواسيزوماب و تزريق توام اين دارو و تريامسينولون را نسبت به گروه فوكوآگولاسيون ليزري، در افزايش بهترين ديد اصلاح شده و نيز كاهش ضخامت مركزي ماكولاي آنان نشان داد. نتيجه‌گيري: مدل دو متغيره آميخته نامتقارن علاوه بر اثر گذاري دو متغير طول مدت ابتلا به ديابت و جنسيت، اثر متفاوت روش‌هاي درماني ارايه شده را بر تغييرات بهترين ديد اصلاح شده و ميزان ضخامت مركزي ماكولا نشان داد.