چيستي سعادت از منظر مسكويه

Ibn Miskawayh on the Nature of Happiness

مساله اصلي اين پژوهش تحليل چيستي سعادت از ديدگاه مسكويه، و روش تحقيق آن توصيفي‌ـ‌تحليلي است. مسكويه سعادت را به عنوان خير و كمال در قياس با صاحب‌اش تعريف مي‌كند. بر اين اساس يك وابستگي و پيوستگي ميان خير و كمال و سعادت برقرار مي‌كند. او براي خير دو تعريف ارايه مي‌دهد و آن را به اقسام مختلفي مثل خيرات شريف، ممدوح، مطلق و غيرمطلق، عام و... تقسيم مي‌كند. از تامل در برخي از اين اقسام اين پيوستگي بهتر ظاهر مي‌شود. او همچنين براي سعادت چهار ويژگي معرفي مي‌كند: 1. غيرموقت بودن، 2. اكتسابي بودن، 3. مختص عقلا بودن، 4. عدم درك كنه سعادت اخروي در دنيا؛ و سعادت را به اقسام مختلفي چون سعادت در بدن و خارج از بدن، و اقسام پنج‌گانه تقسيم مي كند.

Our problem in this article is Ibn Miskawayh’s analysis of the nature of happiness, and its methodology is descriptive- analytic. Ibn Miskawayh considers happiness as “good” and “perfection” with respect to their holders; so, he establishes some inseparability between happiness, and good and perfection. Ibn Miskawayh has two definitions for the concept of good. He divides this conception into some kinds, namely honorable, praised, absolute, non-absolute, general and so on. Meanwhile, he believes that happiness has four charachteristics : non-temporal, acquisitive, dedicated to the wise, the incomprehensibility of its eternal kind before death. Ibn Miskawayh divides happiness into different kinds such as happiness in body, happiness out of body and so on.