نتايج باليني پيوند قرنيه نفوذي و لايه‌اي در درمان كراتيت ناشي از گاز خردل

هدف: مقايسه نتايج دو روش پيوند قرنيه به صورت نفوذي و لايه‌اي در بيماران مبتلا به كراتوپاتي تاخيري ناشي از گاز خردل. روش پژوهش: در اين مطالعه گذشته نگر، مقايسه‌اي و مداخله‌اي، ?? چشم از 55 مرد جانباز ايراني مبتلا به كراتوپاتي تاخيري ناشي از گاز خردل كه مورد جراحي كراتوپلاستي نفوذي و يا لايه‌اي قرار گرفته بودند، از نظر بهترين ديد اصلاح شده، عيب انكساري و كراتومتري با يكديگر مقايسه شدند. وقوع تجمعي بقا پيوند بدون پس زدن و هم‌چنين بقا نهايي پيوند در انواع نافذ و لايه‌اي توسط تحليل بقا ارزيابي و مقايسه شدند. يافته‌ها: ميانگين سني بيماران در زمان جراحي در گروه عمل پيوند نافذ قرنيه ?/?±3/?? سال و در گروهي كه مورد عمل پيوند لايه‌اي قرنيه قرار گرفته بودند، 3/?±?/?3 سال محاسبه شد. (??/?=P). مدت زمان پي‌گيري در گروه‌هاي پيوند نافذ و لايه‌اي قرنيه به ترتيب ?/?±?7/?3 ماه و ?/2? ±?/?? ماه بود (??/?=P). در آخرين جلسه پي‌گيري، دو گروه از نظر بهترين ديد اصلاح شده (??/?=P)، رفراكشن (??/?=P) و آستيگمات كراتومتري (?7/?=P) با يكديگر قابل مقايسه بودند. ميزان بقا پيوند بدون پس زدن، در مدت ?? ماه در گروه پيوند نافذ ?/33 درصد و در گروه پيوند لايه‌اي قرنيه، 9? درصد گزارش شد (??? > P). در طول زمان پي‌گيري بيماران، ميزان بقا پيوند در گروه‌هاي كراتوپلاستي نفوذي و لايه‌اي به ترتيب 3/?? درصد و ?/9? درصد گزارش شد (?3/?=P). سه چشم كه مورد عمل پيوند قرنيه لايه‌اي قرار گرفته بودند، به علت ايجاد كدورت بارز بين سطح پيوند و بستر گيرنده، مورد عمل پيوند نافذ قرنيه قرار گرفتند. نتيجه‌گيري: در اغلب جانبازان مبتلا به كراتيت ناشي از گاز خردل، پيوند لايه‌اي نسبت به پيوند نافذ قرنيه روش ارجح است ولي در بعضي شرايط انجام پيوند نافذ ضروري مي‌باشد.

Purpose: To compare clinical outcomes of two methods of corneal transplantation, penetrating keratoplasty (PK) versus lamellar keratoplasty (LK), in patients with delayed-onset mustard gas keratitis (MGK). Methods: In this retrospective, comparative, interventional case series, 78 eyes of 55 victims of chemical warfare with delayed-onset mustard gas keratopathy who underwent PK or LK were enrolled. Two groups were compared in terms of best spectacle-corrected visual acuity (BSCVA), refractive error, and keratometric readings. The cumulative incidence of PK versus LK rejection-free graft survival, as well as graft survival were used to evaluate and compare the results. Results: At the time of keratoplasty, mean age was 40.3?4.5 years in the PK group and 43.8?4.3 years in the LK group (P=0.08), the patients were followed for 53.2?27.5 and 40.4?29.6 months, respectively (P=0.09). At the last follow-up, both groups were comparable in terms of to BSCVA (P=0.87), refraction (P=0.08), and keratometric readings (P=0.27). The rejection-free graft survival rate was 33.6% in the PK group and 90% in the LK group at 33 months with a mean length of 34.5 and 84.8 months, respectively (P < 0.001). At the same follow-up examination, the graft survival rate was 77.3% and 91.7% with a mean length of 67.5 and 75.1 months, respectively (P=0.03). Three eyes that had received LK required PK because of significant interface haze formation. Conclusion: LK is preferred to PK in the majority of mustard gas victims. However, PK may inevitably be performed in some conditions.