استفاده از پرگابلين و گاباپنتين در كاهش درد بعد از عمل فتورفراكتيوكراتكتومي ، كارآزمايي باليني كنترل‌شده با دارونما

هدف: ارزيابي تاثير پرگابلين و گاپاپنتين بر كاهش درد بيماران پس از جراحي فتورفراكتيوكراتكتومي در مقايسه با دارونما. روش پژوهش: در اين مطالعه كارآزمايي باليني تصادفي‌شده دوسوكور، 150 بيمار كانديد جراحي فتورفراكتيوكراتكتومي كه معيارهاي مطالعه را داشتند به طور تصادفي به سه گروه 50 ‌نفري تقسيم شدند. به گروه‌هاي 1 و 2 و 3 علاوه بر داروهاي معمول پس از عمل، به ترتيب پرگابلين 75 ميلي‌گرم، گاباپنتين 300 ميلي‌گرم و دارونما 3 بار در روز به مدت 3 روز تجويز گرديد. به بيماران توصيه شد كه براي كنترل بيش‌تر درد از قرص استامينوفن كديين 10/300 ميلي‌گرم حداكثر تا ميزان 1 عدد هر 4 ساعت استفاده نمايند. تمام بيماران يك مقياس سنجش درد بر اساس بينايي (با محدوده 0= فقدان درد تا 10= شديدترين درد تجربه شده توسط بيمار) را 7 بار در مدت 3 روز پس از فتورفراكتيوكراتكتومي تكميل كردند. از Generalized Mixed Model براي مقايسه نمره درد و تعداد قرص‌هاي استامينوفن كديين مصرفي بين گروه‌ها استفاده شد و آزمون دقيق فيشر براي مقايسه درد شديد (نمره > 7) به كار رفت. يافته‌ها: بيماران در سه گروه از نظر سن، جنس، ميزان عيب انكساري، عمق برداشت بافت و استفاده از ميتومايسين C مشابه بودند (05/0P > در تمام موارد). بر اساس آناليز Mixed Model، ميانگين نمره درد در گروه دارونما بيش از گروه‌هاي پرگابلين (029/0P=) و گاباپنتين (023/0P=) بود. ميزان درد شديد در گروه دارونما به ويژه در صبح بعد از عمل بيش‌تر بود (043/0P=). تعداد قرص‌هاي استامينوفن كديين مصرف شده در گروه‌هاي گاباپنتين (0/9±1/4) و پرگابلين (9/7±2/5) در مقايسه با گروه پلاسبو (3/10±6/5) كم‌تر بود ولي از لحاظ آماري معني‌دار نبود (061/0=P). نتيجه‌گيري: گاباپنتين و پرگابلين در كاهش درد پس از عمل فتورفراكتيوكراتكتومي تاثير افزايشي با ساير داروهاي ضد درد دارند و ميتوان هر يك را به عنوان داروي كمكي در كنترل درد پس از فتورفراكتيوكراتكتومي به كار برد.

Purpose: To evaluate the efficacy of pregabalin and gabapentin for post-photorefractive keratectomy (PRK) pain relief. Methods: 150 patients were divided into 3 groups. After undergoing PRK; groups 1, 2, 3 received pregabalin 75 mg, gabapentin 300 mg, and placebo 3 times daily for 3 days, respectively. Patients could take acetaminophen-codeine 300/10 mg tablets every 4 hours as needed. Patients completed a pain assessment survey (visual analogue scale ranging from 0 = no pain to 10 = most severe pain) 7 times in the first 3 days following PRK and also recorded the number of consumed acetaminophen-codeine tablets. Results: The three groups were similar in terms of age, sex, refractive error, ablation depth, and mitomycin-C (MMC) application (all p values > 0.05). Overall, pain score in the placebo group was higher than the pregabalin (P=0.029) and gabapentin (P=0.023) groups, respectively. Severe pain (score > 7) was more frequent in the placebo group on the morning of the first postoperative day (P=0.043). The number of consumed acetaminophen-codeine tablets was lower in the pregabalin and gabapentin groups than the placebo group, but this difference didnʹt reach statistical significance (P=0.061). Conclusion: Pregabalin and gabapentin are helpful in alleviating post-PRK pain when combined with other medications. Depending on availability, either compound can be used as an adjuvant for pain control in this setting.