بررسي عوامل تكوين تاريخ نگاري ايراني در دوران ساماني

AStudy the factors of the genesis and development of the Iranian Historiography in SASANI

تاريخ نگاري ايراني كه در قرن چهارم هجري شكل گرفت، شاخه اي است از تاريخ نگاري اسلامي. تاريخ نگاري ايراني در شكل و محتوا كاملا تحت تاثير و نفوذ تاريخ نگاري اسلامي بود و به همين علت همواره به عنوان ذيلي بر تاريخ نگاري اسلامي در نظر گرفته شده است. با اين وجود تاريخ نگاري ايراني در برخي زمينه ها، تفاوت هايي با تاريخ نگاري اسلامي دارد. يكي از وجوه افتراق ،عوامل تكوين آنان است. تاريخ نگاري ايراني و اسلامي در بسترهاي سياسي، اجتماعي وفرهنگي متفاوتي باليدند و زمينه هاي شكل گيري آنان با يكديگر تفاوت داشت. به همين علت برخي از اهداف و كاركردهاي آنان نيز متفاوت بود. در اين مقاله به بررسي عوامل تكوين تاريخ نگاري ايراني پرداخته مي شود.

Iranian Historiography formed in the 4th century of the Hegira, is a branch of Islamic historiography and therefore, has always been treated as an add-on or as an ancillary to Islamic historiography. However, Iranian historiography, in some domains, presents some differences with Islamic Historiography. One of the distinctive aspects of Iranian Historiography is the factors of its genesis. Iranian Historiography and Islamic Historiography grew up in different political, social and cultural contexts, and consequently , some of their objectives and functions were different. This paper aims to study the factors of the genesis and development of the Iranian Historiography.