بررسي تاثير استفاده از تمرينات ادراكي – حركتي برروي اختلالات رفتاري كودكان ADHD5 تا 8 ساله

The Effectiveness of Using Perceptual-Motor Practices onBehavioral Disorder among Five to Eight Year Old Children with Attention Deficit Hyper Activity Disorder

هدف: اين مطالعه با هدف بررسي تاثير استفاده از مهارتهاي ادركي حركتي در كاهش اختلالات رفتاري كودكان 5 تا 8 ساله مبتلا بهADHD انجام گرفته است. روش: اين پژوهش از نوع شبه تجربي است. به اين منظورتعداد 26كودك 5 تا 8 ساله ي ADHD، مراجعه كننده به سه مركز كاردرماني به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل جايگزين شدند. ابزار مورد استفاده در اين پژوهش پرسشنامه كانرز والدين(CPRS-48 ) ، سياهه رفتاري كودكان(CBCL) ، آزمون كفايت حركتي برونيكسز- اوزرتسكي (BOMP) بوده است. پس از اجراي مداخله كه مجموعا 6 هفته به طول انجاميد از مادران گروه مداخله وگروه كنترل خواسته شد مجدداً پرسشنامه ي CBCLرا تكميل كنند و آزمون مقياس حركتي كودكان برونيكسز اوزرتسكي براي كودكان اجرا شد. يافته ها: پس از پايان دوره مداخله، در تمامي حيطه هاي مهارتهاي ادركي حركتي (جمع حركات درشت، جمع حركات ظريف، هماهنگي اندام فوقاني و نمره كلي تست) بهبودي و درمشكلات رفتاري (اضطراب، مشكلات اجتماعي، مشكلات توجه ، رفتارهاي پرخاشگري، مشكلات ديگر)كاهش قابل ملاحظه اي در ميانگين گروه آزمايش ايجاد شد و در گروه كنترل نيز حيطه حركات ظريف و نمره كلي تست تفاوت معناداري بين پيش آزمون و پس آزمون وجود داشته است و در اختلالات رفتاري نيز نتايج نشان دهنده كاهش رفتارهاي پرخاشگري ومشكلات ديگر بوده است . نتيجه گيري: بنظر مي رسد كه با بهبود مهارت هاي حركتي در كودكان مورد مطالعه، اين كودكان احساس كفايت و شايستگي بيشتري در موقعيت هاي بازي، تحصيلي و فعاليت هاي روزانه داشته اند. ميزان كسب موفقيتهاي بيشتر، شكست هاي كمتر و در نتيجه ارزيابي هاي مثبت تر منجر به كاهش پرخاشگري، اضطراب، مشكلات ديگر و به طور كلي مشكلات رفتاري در اين كودكان شده است. همچنين بالابردن اين مهارتها روابط اجتماعي بهتري را موجب شد.