حقيقت انسان در عرفان نظري

The Reality of Man in Theoretical Mysticism

ابن عربي حقيقت انسان را لطيفه‌اي رباني مي‌داند كه حق تعالي آن را از روح خود در جسم انسان دميد. اين لطيفه همان «قلب» است؛ جوهر نوراني مجرّدي كه واسطه ميان روح و نفس است و انسانيّتِ انسان با آن تحقق مي‌يابد. قلب، رييس بدن و مورد خطاب الهي است، عقلي است كه خدا را تعقل مي‌كند و از آنجايي كه حقيقت انسان است، قادر به ادراك ذات تمامي اشيا است و چون به نور معرفت روشن شود، آيينه تجلي همه معارف الهي مي‌گردد. اين حقيقت محلِ صور الهي است و هر صورتي را مي‌پذيرد: چراگاه آهوان، دير راهبان، خانه بت‌ها، كعبه طواف‌كننده، الواح تورات و كتاب قرآن

The Reality of Man in Theoretical Mysticism Dr. M. Shajari Scientific Board of Islamic Azad University-South Tehran Branch According to Ibn Arabi, the reality of man is a human subtlety breathed into man’s body by God. This human subtlety or “heart” is a mediator between the body and the soul, and the seat of knowledge of the Names. Based on Ibn Arabi’s ideas, the present article tries to examine the concept of “the reality of the Man” in theoretical mysticism. Keywords: Man, Heart, Soul and body, Heavenly breath.