از فكرتا عمل

From Contemplation to Action

شهرداري تهران در سال‌هاي اخير دست به اقدامات متنوع و متعددي در انجام پروژه‌هاي شهري و در راستاي محورهاي مختلف توسعه زده كه چهره و مناظر جديدي را براي شهر ايجاد كرده است. آسيب‌شناسي انجام گرفته نشان مي‌دهد ويژگي‌هاي مثبت و منفي بسياري در اين پروژه‌ها قابل بحث و بررسي است كه مي‌توان در چهار گام تعريف پروژه، برنامه‌ريزي و طراحي، اجراي پروژه و ارزيابي و بازنگري به آنها پرداخت. عدم توجه به اولويت‌ها و ضرورت‌هاي پيش‌بيني شده در طرح‌هاي بالادست و «برنامه ـ محور» نبودن روند تعريف پروژه از آسيب‌هاي موجود در طرح‌هاي تهران امروز است. همچنين عدم «نيازسنجي» در كنار امكان‌سنجي پروژه‌ها نياز به لزوم يا ضرورت آنها را مشخص نمي‌كند. در برنامه‌ريزي و طراحي پروژه‌ها، آسيب‌هايي در روند انتخاب مشاوران برنامه‌ريزي و طراحي و همچنين نظارت بر عملكرد آنها وجود دارد. به علاوه، پيوست‌هاي مختلف اجتماعي، اقتصادي، و زيست‌محيطي در برخي موارد از استقلال و استحكام لازم برخوردار نيستند. روند تصويب پروژه‌هاي شهري و ضعف در مشاركت مردمي در فرايند تهيه و تصويب برنامه‌ها جز نقاط ضعف پروژه‌هاي تهران است. در بخش اجرا، عدم تبيين نظام تحقق‌پذيري و شفافيت پروژه‎ها مورد تحليل و نقد است. در نهايت نيز در مرحله بازنگري و ارزيابي عدم وجود شاخص‌هاي ارزيابي و نيز فقدان سازمان ناظر بر اين بازنگري از ديگر مسايلي هستند كه نقاط قوت و ضعف اين پروژه‌ها را مشخص مي‌كنند. در اين ميان نقد و تحليلي ساختاري در اين فرايند مي‌تواند به راهكارهايي براي ارتقاي كيفي پروژه‌ها كمك كند.

In recent years Tehran Municipality has undertaken several projects that have changed the landscape of the city. A pathology of these projects shows that there are positive and negative issues in the four steps of definition of the project, planning and design, project implementation and project evaluation and review. In the first step, neglecting the priorities and needs of the city which have been mentioned in the strategic plan of Tehran is a problem. In the planning process of the projects, there are restrictions in the selection of consultants of planning and design and supervision on their studies. In some cases, social, economic, environmental and cultural appendices of the study are not independent and strong. In addition, the procedure of approval of projects has problems because of lack of certain criteria. In addition, poor public participation in the process of preparing and approving projects can be considered as weaknesses in Tehran. In the implementation step, the lack of financial transparency of the projects is has been criticized. Finally, the lack of evaluation indicators and a monitoring institute are some other questions in these projects. The review and analysis of the process can help to improve the quality of projects.