صحت بيمه عمر در عرض عقود مستقل فقهي

Legitimacy of Life Insurance across Independent Shariah Contracts

بيمه عمر از عقود مستحدث رايج در زندگي پر مخاطره معاصر است و علاوه‌بر جنبه تاميني براي افراد جامعه‌، صبغه سرمايه‌گذاري نيز داشته و نيروي محرك عظيمي براي اقتصاد جامعه است. براي تصحيح شرعي و فهم احكام حقوقي عقد بيمه عمر دو رويكرد وجود دارد؛ يكي مبناي توقيفي‌بودن عقود و داشتن خاستگاه حقوقي در يك از عقود معهود فقهي و ديگري مبناي عدم‌توقيفي‌بودن عقود و سنجيدن آن با عمومات ادله صحت عقود است. بر مبناي ديدگاه عدم‌توقيفي‌بودن عقود، بيمه عمر به عنوان عقدي مستقل‌، بر عمومات و اطلاقات ادله صحت عقود عرضه مي‌‌شود و در صورت مبرا بودن از موانع صحت عقود‌، مي‌‌توانيم حكم به صحت آن بنماييم. براي نيل به اين مهم‌، ناگزير از رفع شبهه‌هايي مانند غرر، تعليق و ربا در بيمه عمر و ارايه راهكارهايي براي سازگاري بيمه عمر با مباني فقه اماميه خواهيم بود.

Nowadays Life insurance is a common contract and apart from the security it provides for people, has great investment potentials for the economics. There are two approaches for shariah correction and understanding the legal stance of the life insurance contracts. One is the determination basis of contracts and having a legal place in the jurisprudential contracts and the other is the non-determination basis of contracts and the evaluations using general reasoning. Based on non-determination point of view, when life insurance as an independent contract is compared in general and free from conflicts, we may consider it permissible. To achieve this aim, we should solve problems like ambiguity (Gharar), dependence (Taligh) and usury (Riba) in life insurance and if it is free of conflicts then we may consider it permissible.