رابطه ميان مخارج بيمه هاي اجتماعي و رشد اقتصادي در ايران

Social Security Costs and Economic Growth in Iran

همگام با رشد اقتصادي در هر كشوري، هدف اصلي دولت‌ها گسترش عدالت اجتماعي، توزيع عادلانه درآمد، ثروت و ايجاد امنيت و رفاه در سطح جامعه است. از مهم‌ترين ابزارهاي اين‌ كار، توسعه نظام تامين اجتماعي است. نظام تامين اجتماعي در هر كشوري با فراهم آوردن شرايطي مي تواند عامل رشد اقتصادي نيز باشد. ازآنجاكه بيمه‌هاي اجتماعي از مهم‌ترين اجزا تامين اجتماعي محسوب مي گردند، هدف از اين تحقيق بررسي رابطه ميان بيمه هاي اجتماعي و رشد اقتصادي از ديدگاه نظري و تجربي است. بر پايه نظريه هاي موجود مي توان دلايلي براي تاثيرگذاري متقابل ميان بيمه هاي اجتماعي و رشد اقتصادي يافت. همچنين يافته هاي پژوهش تجربي حاضر بااستفاده از داده هاي دوره 1387- 1352 و به‌كارگيري روش هم‌گرايي انگل–گرنجر نشان مي‌دهد كه ميان مقادير حقيقي مخارج بيمه-هاي اجتماعي و توليد ناخالص داخلي ايران هم‌گرايي متقابل وجود دارد. روش خود رگرسيون برداري نيز نشان مي دهد رشد مخارج بيمه هاي اجتماعي، درصد قابل ملاحظه اي از تغييرات رشد توليد ناخالص داخلي را توضيح مي دهد.

The main aim of this paper is to investigate the theoretical and empirical relationship between social security and economic growth in Iran. On theoretical basis, there are many channels for this relationship. Our empirical study in this paper uses Iranian data for 1973-2008 and shows that real social security costs and GDP are cointegrated. Also, using a VAR approach, we showed that the growth rate of social security costs explains a notable percentage of changes in GDP growth.