Evaluation of Therapeutic Effect of Rifampin for Acute Central Serous Chorioretinopathy

ارزيابي اثرات ريفامپين در درمان كوريورتينوپاتي سروز مركزي

هدف: تعيين اثرات ريفامپين در درمان كوريورتينوپاتي سروز مركزي (CSC) در بيماران مراجعه‌كننده به يك كلينيك خصوصي در رشت. روش پژوهش: طي يك كارآزمايي باليني غيرتصادفي، 39 بيمار با CSR حاد (كم‌تر از 2 هفته ) مورد بررسي قرار گرفتند. در ابتدا همه بيماران تحت معاينات كامل چشم شامل تعيين بهترين ديد اصلاح‌شده با عينك (BSCVA) با استفاده از تابلوي اسنلن و معاينات سگمان قدامي و خلفي قرار گرفتند. سپس فلورسيين آنژيوگرافي فوندوس (FFA) و اكولار كوهرنت توموگرافي (OCT)، جهت تاييد بيماري انجام شد. در 23 بيمار، ريفامپين به ميزان روزانه 600 ميلي‌گرم حداكثر تا 6 هفته تجويز شد (گروه درمان) و 17 بيمار هيچ‌گونه درماني دريافت نكردند (گروه شاهد). در گروه درمان، يكي از بيماران چند روز پس از مصرف دارو دچار سردرد شديد شد كه دارو قطع شد و بيمار از مطالعه خارج گرديد. بيماران هر دو هفته يك بار تا 6-4 هفته ويزيت شدند. در هر بار معاينه، تعيين BSCVA و فوندوسكوپي انجام شد. در صورتي كه در فوندوسكوپي، ماكولا فاقد ادم بود؛ OCT انجام مي‌شد و در غير اين صورت، توموگرافي در پايان هفته 6-4 انجام مي‌شد. پيامد اوليه، كاهش ضخامت ماكولا و پيامد ثانويه، بهبود BSCVA در طول مطالعه بوده است. يافته‌ها: ميانگين سني بيماران در مجموع 7/6±5/38 سال، در گروه درمان 2/6±7/37 سال و در گروه شاهد 3/7±7/39 سال بود (05/0P < ). افراد مورد مطالعه در 9/76 درصد موارد مرد بودند. متوسط ضخامت ماكولا (MT) در گروه درمان در ابتداي درمان 4/44±9/339 ميكرومتر بود كه در پايان درمان به 1/29±4/297 ميكرومتر كاهش يافت (كاهش 58/12 درصد، 001/0P=). در گروه شاهد اين مقادير به ترتيب 3/20±1/310 و 2/17±71/296 ميكرومتر بودند (كاهش 3/4 درصد، 003/0P=). ميزان كاهش MT در گروه درمان به طور معني‌داري بيش‌تر بود (018/0P=). ميانگين BSCVA قبل و بعد از درمان براساس ديد اسنلن، در گروه درمان، به ترتيب 2/0±2/0 و 3/0±6/0 (001/0P=) و در گروه شاهد، به ترتيب 1/0±2/0 و 3/0±37/0 بود (024/0P=). تفاوت تغيير در BSCVA در دو گروه، تقريباً معني‌دار بود (055/0P=). ماكولا در پايان مطالعه، در 5/45 درصد گروه درمان و در 4/29 درصد گروه شاهد خشك بود (2OR=، 6/7-52/0 :95?CI و 307/0P=). نتيجه‌گيري: ريفامپين اثرات مفيد در درمان CSC حاد دارد. اين يافته‌ مي‌تواند مبين يك درمان جديد براي CSC باشد. مطالعه بيش‌تر در اين زمينه پيشنهاد مي‌گردد.

Purpose: To evaluate the beneficial effects of rifampin for the treatment of central serous chorioretinopathy (CSCR). Methods: In this non-randomized clinical trial, 39 patients with acute CSCR ( < 2 weeks) were enrolled. Initially, complete visual examinations including determination of best spectacle-corrected visual acuity (BSCVA) using Snellen chart; anterior and posterior segment examination was performed. Fundus fluorescein angiography (FFA) and ocular coherence tomography (OCT) were also performed to confirm the diagnosis. Twenty-three patients were treated with 600 mg rifampin per day for a maximum of 4-6 weeks (treatment group) and 17 patients did not receive any treatment (control group). The patients were examined post treatment at weeks 2, 4 & 6. At each follow-up examination BCVA and fundoscopy were performed. If no macular edema was observed in fundOscopy, OCT was performed; otherwise OCT was performed at the end of 4th-6th week. Primary objective was reduction in macular thickness (MT) and secondary objective was the BSCVA. Results: Mean age of patients was 38.5±6.7 years; 37.7±6.2 years in the treatment group and 39.7?7.3 years in the control group (P > 0.05). 76.9% of patients were male. Mean MT reduced from 339.9±44.36 µm at the beginning of treatment to 297.4±29.09 µm at the final visit (12.58% reduction, P < 0.001). In the control group, the figures were 310.06±20.31 and 296.71±17.22 µm, respectively (4.3% reduction, (P < 0.003). The treatment group demonstrated more reduction in MT (P < 0.018). Mean BSCVA was 0.2±0.18 and 0.6±0.34 SV before and after treatment respectively (P < 0.0001) in the treatment group and 0.2±0.1 and 0.37±0.35 SV, respectively (P < 0.024) in the control group. The difference in BSCVA between the two groups was significant (P=0.055). Macula was dry in 45.5% of the treatment group and 29.4% of the control group at the end of study (OR=2 CI95%, 0.52-7.6, P=0.307). All the patients with dry macula at the end of study in the treatment group were followed for 9 months and no recurrence of the lesion was found. Conclusion: Rifampin has beneficial effects in the treatment of acute CSCR. These early findings suggest a novel treatment of CSCR and warranted further study.