بررسي شيوع ريسك فاكتورهاي قلبي عروقي در بيماران ديابتي در دو منطقه با تفاوت هاي نژادي، اقليمي و فرهنگي

Evaluation of Cardiovascular Risk Factors in Diabetic Patients in Two Regions with Differences in Race, Culture and Climate

زمينه و هدف: هدف از اين مطالعه مقايسه ريسك فاكتورهاي قلبي عروقي در بيماران ديابتي در شهر كرمان و اهواز با تفاوتهاي اقليمي و نژادي و فرهنگي مي باشد. روش بررسي: اين مطالعه توصيفي ـ تحليلي مقطعي روي 211 بيمار مراجعه كننده به بيمارستان گلستان اهواز و 190 بيمار مراجعه كننده به مركز ديابت ثامن الحج كرمان انجام شد. جمع آوري اطلاعات براساس پرونده بيماران و مصاحبه حضوري، معاينه فيزيكي و انجام آزمايشات صورت گرفت. داده ها توسط نرم افزار15 SPSS تجزيه و تحليل شد. جهت مقايسه ميزانهاي شيوع از آزمون استاندارد chi- square استفاده شد و ميانگين ها با آزمون استاندارد t test مقايسه شدند. يافته ها: بيماران اهواز 211 نفر شامل: 144 بيمار زن (6/68%( و 67 بيمار مرد (4/31%) بودند. متوسط سني بيماران اهواز 32/10±52/55 سال و متوسط طول دوره بيماري 39/6±72/6 سال بود. در بيماران ساكن شهر كرمان از مجموع 190 بيمار 161 نفر زن (5/85%) و 29 نفر مرد (5/14%) بودند. متوسط سني آنها 75/9±37/54 سال و متوسط طول دوره بيماري آنها 48/7±78/8 سال بوده است. در بيماران شهر اهواز فشار خون بالا، مصرف سيگار و كمبود -C HDL شيوع بالاتري داشت(به ترتيب 0001/0 P < ، 0004/0 = P و 0001/0P < ). در مقابل 4/20% بيماران كرمان اپيوم مصرف مي كردند وديس ليپيدمي به صورت اختلال در محور تري گليسيريد در آنها شايع تر بود(به ترتيب 0001/0P < و 027/0 = P ). شيوع نارسايي كليه و اختلال كنترل قند در هر دو گروه قابل توجه بود.و تفاوت معني داري با هم نداشت. نتيجه گيري: عوامل خطر ساز قلبي عروقي در بيماران هر دو شهر شيوع بالايي دارد. با توجه به شيوع بالاتر ديس ليپيدمي در كرمان و فشار خون در اهواز ميتوان نقش نژاد، تاثيرات اقليمي و عادات اجتماعي را بعنوان فاكتورهاي موثر مطرح كرد

Background& Objective: The aim of this study is evaluation of cardiovascular risk factors in diabetic patients between two cities Kerman and Ahvaz with difference in culture, race and climate. Subjects & Methods: In this crass-sectional study we enrolled 211 diabetic patients from Golestan diabetes care center of Ahvaz and 190 diabetic patients who were referred to Samen diabetes care center in Kerman. A questionnaire completed after direct interview examination and libratory assessment. The data were analyzed by SPSS 15 software. Standard chi-square test was used to compare the prevalence rates and the Means were compared by standard t test. Results: The total number of patients from Golestan center of Ahvaz was 211 (144 female (68.6%) and 67 male (31.4%)) with mean age of 55.52±10.32 years old and mean of duration of disease 6.72±6.39 years. Also the total number of patients from Samen center of Kerman was 190 (161 female (85.5%) and 29 male (14.5%)) with mean age of 54.37± 9.75 years old and mean of duration of disease 8.78 ±7.48 years. Overall, arterial hypertension, cigarette smoking and low HDL-C were more frequent between Ahvasien patients (P < 0.0001, P=0.0004 and P < 0.0001 respectively (.In contrast 20.4% of Kermanien patients were opium user and dyslipidemy as trouble in triglyceride were more frequent between them (P < 0.0001 and P =0.027 respectively (. Renal insufficiency and uncontrolled diabetes were frequent in both two groups and there was no statistically significant different between them. Conclusion: Cardiovascular risk factors are frequent between the patients of both two cities. Differences in race; climate and social habits may be the related causes of higher prevalence of hypertension in Ahvaz and dyslipidemia in Kerman.