سبك‌سنجي نقد و بررسي شيوه آماري كيوسام در انتساب يك اثر

Stylometry

در همه زبان‌ها متون بسياري را مي‌توان يافت كه به دلايل مختلفي نويسنده آن‌ها ناشناخته مانده است. تحقيقات بسياري در جهت رفع اين مسيله صورت گرفته است؛ هم در قالب ادبي و بررسي كيفي و هم در قالب زبان‌شناختي و بررسي كمّي سبك‌ها. در اين مقاله به نقد و بررسي يكي از شيوه‌هاي كمّي در تشخيص پديدآورنده يك اثر مي‌پردازيم. اين شيوه كه به كيوسام1 شهرت يافته، در تحليل نثر انگليسي به نتايج قابل تاملي دست يافته است. در اينجا با استفاده از يكي از قصايد فارسي با مطلع «منسوخ شد مروت و معدوم شد وفا» كه به دو شاعر (سنايي و جبلي) انتساب يافته، كارآيي اين شيوه آماري را محك مي‌زنيم.

In all languages, there are many texts with unknown authors. A lot of research has been carried out, following both the traditional and qualitative study of texts as well as the linguistic and quantitative trends, in order to attribute the text to certain authors. In this paper, one of the recent and frequently-used quantitative techniques of authorship attribution – called Qusum – is examined and applied to Mansookh as one of the well–known Persian Qasidehs attributed both to Jabali and Sanayi. The findings may probe the appropriateness of this statistical technique for attributing authorship .