آيا روش‌هاي نوين تدريس، اثربحشي لازم را در آموزش علوم پزشكي ايران دارند؟: مرور سيستماتيك

Do the New Methods of Teaching in Medical Education have Adequate Efficacy?: A Systematic Review

زمينه و هدف: معرفي روش‌هاي نوين تدريس، چالش‌هايي در آموزش به ويژه در آموزش علوم پزشكي به وجود آورده است. هر كدام از اين روش‌ها داراي كاربرد، جايگاه معايب و مزاياي متعددي است. اين مقاله مروري سيستماتيك مي‌باشد و با هدف بررسي اثربخشي روش‌هاي نوين تدريس در آموزش علوم پزشكي انجام شد. روش كار : تعداد پايگاه‌ها و مطالب مورد جستجو شامل Magiran ، SID ، Iranmedex ، Irandoc ، Scopus ، Web of Sciences و مجلات ايراني چاپ شده به صورت دستي بود كه توسط 2 نفر پايگاه‌ها با كليد واژه‌هاي (تدريس، آموزش و علوم پزشكي) جستجو شد و با اعمال معيارهاي ورود و بررسي كيفيت روش‌شناسي پژوهش‌ها، مقالات را انتخاب كردند كه 32 مورد از آن‌ها به صورت مداخله‌اي (تجربي و نيمه‌تجربي) بود، وارد مطالعه شد. تحليل حساسيت مقالات از نظر حجم نمونه، طراحي مطالعه و تاثير مداخله انجام شد. سنتز كيفي مقالات و تحليل حساسيت انجام شد. يافته‌ها: افزايش ميزان يادگيري، افزايش رضايت، افزايش تعاملات بين فردي، افزايش تعامل فراگيران، ماندگاري اطلاعات، افزايش مشاركت و همكاري، دريافت بازخورد و خود تنظيمي فراگيران در شيوه بحث گروهي و مضامين كسب عقايد حرفه‌اي، مهارت‌هاي ارتباطي، كشف راه حل كسب دانش علمي، افزايش ميزان يادگيري و رضايت دانشجويان، محبوبيت و مقبوليت، تعمق و تامل پيرامون مساله، در نظر گرفتن راه حل‌هاي مختلف و انتخاب بهترين راه‌ حل، افزايش خود پنداره مثبت، افزايش انگيزه دروني، ايجاد علاقه بر يادگيري، لذت از يادگيري، توسعه تفكر انتقادي، مهارت‌هاي مطالعه، رضايت بالاتر، افزايش كيفيت آموزش، يادگيري بادوام و افزايش خود كارامدي در روش‌هاي حل مساله، بسته‌هاي فراشناختي و نقشه مفهومي بود. نتيجه‌گيري: روش‌هاي نوين تدريس كه شامل روش حل مساله، روش بحث گروهي، روش بسته‌هاي فراشناختي و روش نقشه مفهومي مي‌باشد، در افزايش يادگيري، رضايت دانشجويان از روش تدريس و مشاركت دانشجويان و دوام بيشتر يادگيري تاثير داشت.

Background & Objective: Introduction of modern methods of teaching has created challenges in education, especially in medical education. Each of these methods has an application, several advantages and disadvantages, and a position. The aim of this review was to examine the effectiveness of teaching methods in medical education. Methods: This was a systematic review. SID, Magiran, IranMedex, IRANDOC, SCOPUS, Web of Science, and published Iranian magazines were searched by two people manually with the keywords teaching, learning, and medical sciences. They searched and selected articles by applying the quality criteria and research methodology. 32 interventional studies (experimental and semi-experimental) were selected. Sensitivity analysis was performed in respect to sample size, study design, and the impact of the intervention. Synthesis of articles’ quality and sensitivity analysis were performed. Results: Increased learning, satisfaction, interactions between learners, data retention, increase collaboration, receive feedback and ideas via group discussion, and themes such as professional communication skills, discover solutions, scientific knowledge, increase learning and student satisfaction popularity and acceptance skills, meditation and reflection on the problem, considering various solutions and choosing the best solution, a positive vision of their increase, rising inner motivation, creating interest in learning, enjoyment of learning, developing critical thinking, study skills, higher satisfaction, improving teaching quality, durability, and increased efficiency in learning resulted from problem solving techniques, metacognition packages, and concept mapping. Conclusion: The new methods of teaching that consist of problem solving techniques, group discussion, concept mapping, and metacognition packages increase learning, student satisfaction, student participation, and the durability of learning.