نقش برنامه ريزي پياده در توسعه پايدار شهري

The Role of Pavement Planning in Continuous Urban Development

در برنام هريزي شهرهاي ايران معابر پياده نه به عنوان بخشي مستقل از فضاي شهري بلكه به منزله تابعي از حركت سواره م يباشند و برنام هريزي براي ماشين همواره بر برنام هريزي براي انسان مقدم است. اين پژوهش به بررسي ارتباط بين برنام هريزي پياده و ابعاد مختلف كالبدي، زيست محيطي، اجتماعي و اقتصادي در خيابان شهرداري حد فاصل ميدان تجري ش- ميدان قدس م يپردازد. روش تحقيق در اين پژوهش به صورت توصيفي- تحليلي است. پژوهش حاضر از طريق مطالعه محدوده خيابان شهرداري در حد فاصل ميادين تجريش و قدس نشان مي دهد بسياري از ويژگ يهاي ناشي از برنام هريزي پياده كه ارتباط نزديكي با كيفيت زندگي در شهرها دارند؛ ازقبيل قابل دسترس بودن خدمات و تجهيزات شهري، محيط زيست پاك، تشويق به سفرهاي پياده، كاهش هزينه هاي ناشي از سوخ تهاي فسيلي، كاهش استفاده از وسايل نقليه شخصي و همي نطور ارتقاي تعامل اجتماعي در جهت دس تيابي به توسعه پايدار در شهر تهران تسهي لگر م يباشند

In Iran, in planning of the cities, not only pavement is as an independent part of urban space but also it is considered a function of motorist movement. Car planning has always had priority over pedestrian planning. This study analyzes the connection between pavement planning, ecological, social and economic aspect in Shahrdari Street specifically the distance between Tajrish and Qode square. The methodology of this study is descriptive – analytic. The present study through the study of Tajrish to Qods shows that many Characteristics of pavement planning has a close relationship with quality of life in cities such as convenience, clean environment, on foot trip encouragement, reduction of fossilized fuel-related costs, decreasing use of private vehicles and elevating social interaction in order to achieve continuous urban development in Tehran.