تعيين مونوآروماتيكها در هواي شهر تهران در سال 1390

Assessment of Monoaromatic Compounds in Tehran in 2011

زمينه و هدف: مونوآروماتيكها به دليل پتانسيل سرطانزايي و شركت در مه دود فتوشيميايي مهمترين آلايندههاي محيط زيست به خصوص در كلانشهرها هستند. هدف از مطالعه حاضر، بررسي مونوآروماتيكها در هواي شهر تهران در سال 1390 مي باشد. مواد و روش كار: اين تحقيق يك مطالعه مقطعي است. در اين مطالعه، بنزن، تولوين، ايزومرهاي گزيلن و اتيلبنزن توسط دستگاه پرتابل PhoCheck PID Detector در صبح، ظهر و بعد از ظهر اندازه گيري شد. يافته ها: بيشترين مقدار منوآروماتيكها را بنزن ( ppb55/3 ± 95/6) تشكيل مي دهد كه پتانسيل سرطانزايي بالايي دارد. مقايسه نسبت گزيلن به تولوين و گزيلن به بنزن نشان داد احتراق منبع اصلي مونوآروماتيكها است نه تبخيرسوخت. اوج مونوآروماتيكها در ظهر مشاهده شد كه به طور غير مستقيم وابسته به ترافيك سنگين در اين زمان مي باشد. نتيجه گيري: احتراق سوخت در خودروها در شهر تهران منبع اصلي توليد و نشر گروه آروماتيكها است.

Background and Objectives: Monoaromatic compounds because of the potential carcinogenicity and participation in photochemical smog are the most important environmental pollutants, especially in mega cities. This study was conducted to assess monoaromatic compounds in Tehran in 2011. Materials and Methods: This study was a cross sectional. Benzene, toluene, and xylene isomers (BTX) and ethylbenzene were Measured in Tehran by PhoCheck PID Detector in morning, noon, afternoon. Results: The highest concentrations were recorded by benzene (6.95 ppb), which had a high potential for carcinogenesis. Comparing the xylenes to toluene and benzene indicated that combustion, but not fuel evaporation, is the major common source. Monoaromatic peak was observed at noon, which was indirectly related to the heavy traffic at this time. Conclusion: Fuel combustion in vehicles in Tehran is main source of production and releasing of monoaromatic compounds.