عامل زمان در رمان «سووشون»

Element of Time in Daneshvarʹʹs Su-va-šun

در ميان شاكله‌هاي روايي، عامل زمان در رمان سووشون، در اولويت قرار دارد و لايه‌هاي زماني مختلف، در بطن روايت، با يكديگر در تلاقي هستند. روايت در اين رمان، بيشتر به گذشته باز مي‌گردد و گاه نيز به شكل آينده‌نگر به پيش‌بينيِ وقايع مي‌پردازد. اين كار با مهارت تمام و به‌گونه‌اي انجام مي‌شود كه از چارچوب دنيايِ بازنمايي‌شده داستان فاصله نگيرد. تداوم داستان در رمان سووشون، هشتاد روز است و شتاب ثابت (معيار) براساس 17/3 صفحه در روز ارزيابي مي‌شود. ميانگين وزني شتاب سووشون بر پايه 64/7 صفحه در روز به‌دست مي‌آيد كه نشانگر ضرباهنگ شتاب منفي كل متن است و اينكه حداقل سرعت بر فضاي داستان حاكم است. كاركرد انواع بسامد در اين رمان متداول است. دانشور معمولاً وقايع را با ذكر جزييات، به صورت مكث توصيفي مي‌آورد

One of the main elements of narratology is time, Which is also the prevalent theme in su-va-?un. Events in real life happen in a definite order- the order of time, but storytellers have an enormous power to shape our experience of time. For example, they may alter the ordering of events; they can draw out or compress the duration of events; they can repeat actions or bring us back to the same point multiple times in the process of experiencing a particular plot; they may simultaneously confront us with multiple time-spans; and all these are represented by Simin Daneshvar (b. 1921) in her fiction, su-va-?un. The present article examines the element of time in su-va-?un from narrative point of view .