مطالعه تطبيقي مسووليت مدني پرستاران در حقوق ايران و فرانسه

A Comparative Study of Civil Liability of Nurses in the Iranian and French Law

هدف اصلي و غايي حرفه پرستاري، تامين بهبودي و سلامت افراد تحت مراقبت است و به دليل ارتباط مستقيم پرستاران با بيمار، اين حرفه از اهميت خاصي بر‌خوردار است. بحث مسووليت صاحبان حرف پرشكي و وابسته در طول تاريخ و در همه‌جا متداول و مبتلابه بوده است و با طي فراز و فرود خود، به نظر مي‌رسد به سمت مقصدي متناسب و معقول در حركت است. در اين مقاله بعد از ذكر مختصري از انواع مسووليت پرستاران، به مطالعه تطبيقي مسووليت مدني پرستاران در فرايند درمان در حقوق ايران و فرانسه پرداخته شده است. به نظر مي‌رسد علي‌الاصول ماهيت تعهدات پرستاران در حقوق ايران و فرانسه، تعهد به وسيله است. اگر‌چه در خصوص مبناي مسووليت پرستاران، اقوال متشتّت و بعضاً متعارضي وجود دارد، باوجوداين نظريه قابليت استناد عرفي، از وجاهت بيش‌تري برخوردار بوده و علي‌الظاهر، متناسب با زندگي نوين اجتماعي و ضروريات آن است و در عين بديع بودن، پيوند بين اخلاق و حقوق را هم استحكام مي‌بخشد.

The ultimate goal of nursing, is providing these under health care with health and provision and due to nursesʹ direct contact with the patient, the profession is of particular importance. Having discussed the responsibilities of the nurses, this article studies a comparative study of civil liability of nurses in the Iranian and French law in the process of treatment. The issue of the owners of medical and dependent careers has been a common challenge and seems to be on the move to a reasonable and proportionate destination. In the Iranian and French law it seems that the nature of nursesʹ obligations is the obligation that does not lead to specific result. Although there are different words about the basics of responsibilities of nurses, ability of the common pertain able doctrine, is of more credibility and is apparently, according to the novel social life and its necessities, it gives strength to the laws and ethics.