شكاف ارزشي بين‌نسلي در خانواده‌هاي تهراني

Intergeneration Value Gap between Families in Tehran

هدف مقاله حاضر بررسي شكاف ارزشي بين‌نسلي در خانواده‌هاي تهراني است. چارچوب نظري تلفيقي از نظريه‌هاي جامعه‌شناختي و روان‌شناختي است، به گونه‌اي كه سنجش و تحليل نهايي يافته‌ها بر مبناي نظريه‌هاي تضاد هنجاري، بحران هويت، حشو ارزش و سبك‌هاي تربيتي صورت گرفته است. براي آزمون تجربي فرضيات منتج از اين نظريه‌ها، 336 پدر و فرزند (پسر و دختر) در سنين 15 تا 25 سال از شهر تهران به شيوه نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي مورد پيمايش قرار گرفتند. نتايج حاكي از‌ وجود شكاف در ارزش‌هاي پدران و فرزندان است و هر دو نسل تقريباً در نيمي از ارزش‌هاي مورد بررسي بر اختلافات بين نسل خود و ديگري صحه گذارده‌اند. نتايج معادلات ساختاري نشان مي‌دهد: حشو ارزش‌هاي پدران (37/0) و تضاد هنجاري بين نسل‌ها (36/0) به‌طور مستقيم بر شكاف ارزشي بين نسل‌ها موثرند. ديگر مسيرهاي تاثيرگذاري متغيرهاي مستقل معادله كه به‌صورت غيرمستقيم بر متغير وابسته تاثيرگذار هستند، عبارت است از: تاثيرات استبدادگرايي پدران بر حشو ارزش‌هاي آنان (73/0)، بر تضاد هنجاري بين نسل‌ها (63/0) و همچنين تاثير بحران هويت نسل فرزندان بر تضاد هنجاري بين نسل‌ها (34/0).