خشم در نگاه اسلام و روان‏شناسي كظم غيظ؛ سركوب خشم يا مديريت آن؟

بازشناسي، تنظيم، كنترل و مقابله با هيجان‏ها از ديرباز در روان‏شناسي مورد بحث بوده است. اسلام نيز براي كنترل صحيح خشم، صفت «كظم غيظ» را به كار برده و افراد را به فرو خوردن و مديريت آن دعوت نموده است. اين مقاله با رويكرد تحليلي ـ توصيفي و با هدف بررسي تطبيقي ديدگاه روان‏شناسي و اسلام به بررسي مفهوم‏شناختي، مولفه‏ها و راه‏هاي مقابله با خشم و مقايسه كظم غيظ با روش‏هاي مواجهه و كنترل خشم در روان‏شناسي مي‏پردازد و با تامل در منابع روان‏شناختي و ديني، به اين نتيجه رسيد افرادي كه كاظم غيظ هستند، از سركوب هيجان خشم استفاده نمي‏كنند، بلكه با برخورداري از هوش هيجاني بالا به تنظيم و كنترل هشيارانه خشم خود مي‏پردازند. كظم غيظ بهترين حالت كنترل هيجان است كه سلامت جسماني و رواني فرد را تضمين كرده و از بسياري عواقب خطرناك خشم جلوگيري مي‏كند. درصورتي‏كه سركوب خشم آثار منفي روان‏شناختي و فيزيولوژيكي فراواني در پي دارد و فرد را مستعد ابتلا به اختلالات جسماني و رواني گوناگون مي‏سازد.