سير تحولي توجه پايدار در نمونه اي از كودكان ايراني

Development of Sustain attention development in sample of Iranian children

مقدمه و اهداف توجه پايدار لازمه انجام تكاليف مستمر زندگي روزانه است. هدف از مطالعه حاضر بررسي سير تحولي توجه پايدار در نمونهاي از كودكان ايراني است. مواد و روش ها در يك بررسي مقطعي مقايسهاي با استفاده از روش نمونهگيري در دسترس توجه پايدار220 كودك 7 الي 11 سال (79 دختر و 151 پسر) با ميانگين سني 09/9 و انحراف استاندارد46/1 با استفاده از آزمون عملكرد مداوم مورد بررسي قرار گرفت. از آزمون تحليل واريانس يك راهه و آزمون تعقيبي توكي براي تحليل استفاده گرديد. يافته ها نتايج نشان داد كه كودكان 7 تا 11 ساله در تعداد خطاي حذف و زمان واكنش با هم تفاوت دارند و اين تفاوت در سطح 0001/0 p < معني دار است. اما در مورد خطاي ارتكاب تفاوتي مشاهده نشد. نتيجه گيري با توجه به نتايج هرچه سن افزايش پيدا مي كرد خطاي حذف و مدت زمان واكنش كاهش مي يافت. در واقع با افزايش سن توجه پايدار افزايش مي يابد. واژگان كليدي توجه پايدار، تحول، كودكان

Background and Aim: Attention plays an important role in an individual performance. The purpose of present study was to evaluate the development of sustain attention in a sample of Iranian children. Materials and Methods: In the present cross sectional study, 220 7-10 years old elementary school students (aged 9.09±1.46 years) participated. Continuous Performance Test (CPT) performed for evaluation. One way ANOVA and post hoc tuckey tests were used for analysis. Results: Findings showed that children age between 7 to 11 years were different in number of omission error and reaction time (p < 0.0001). There was no difference in commission error. Conclusion: According to the results, we can conducted that as age increases omission error and reaction time decrease. Actually sustain attention increases with increasing age. Key words: sustain attention, evolution, children