رابطه كاربست يادگيري فعال با باورهاي انگيزشي و عملكرد تحصيلي

هدف پژوهش حاضر بررسي و تعيين رابطه يادگيري فعال با باورهاي انگيزشي و عملكرد تحصيلي دانش‌آموزان دوره متوسطه بود. نمونه‌اي با حجم379 نفر ازهردو جنس پسر و دختر پايه دوم و سوم دوره متوسطه رشته علوم تجربي به روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي چند مرحله‌اي انتخاب شدند. داده‌هاي پژوهش با اجراي پرسشنامه‌هاي كاربست يادگيري فعال و باورهاي انگيزشي پرسشنامه MSLQ پنتريچ و دي‌گروت(1990) به‌دست آمد. پايايي هر دو پرسشنامه از طريق ضريب آلفاي كرونباخ احراز شد و براي روايي سازه در پرسشنامه كاربست يادگيري فعال از تحليل عاملي اكتشافي و براي پرسشنامه راهبردهاي انگيزشي از تحليل عاملي تاييدي استفاده شد. تحليل داده‌ها با استفاده از روش‌هاي همبستگي و رگرسيون چندگانه به روش گام به گام انجام شد. يافته‌ها نشان داد كه رابطه كاربست يادگيري فعال و عملكرد تحصيلي و هم چنين رابطه كاربست يادگيري فعال با خودكارآمدي و ارزش‌گذاري دروني معنادار است. نتايج رگرسيون چندگانه به روش گام‌به‌گام نشان داد كه از بين مولّفه‌هاي كاربست يادگيري فعال و باورهاي انگيزشي تنها متغيرهاي خودكارآمدي، فعاليت، تسهيل‌كنندگي و اضطراب امتحان به طور معنادار و مثبتي عملكرد تحصيلي را پيش‌بيني مي‌كنند كه از بين اين متغيرها، خودكارآمدي قوي‌ترين پيش‌بين براي عملكرد تحصيلي بود.