بررسي كارايي مداخله مبتني بر كلام بر روايت شخصي دانش‎آموزان داراي هوش مرزي

The effectiveness of discourse-based intervention on personal narrative of school-aged children with borderline intelligence quotient

زمينه و هدف: مداخلات كلامي در گفتاردرماني كمتر بررسي شده‏اند. اين پژوهش با هدف بررسي كارايي مداخله مبتني بر كلام بر كم‏توانايي‏هاي زباني دانش‏آموزان داراي هوش مرزي انجام شد. روش بررسي: در يك بررسي آزمايشي، 33 دانش‏آموز داراي هوش مرزي شامل 17 دانش‏آموز براي گروه مداخله و 16 دانش‏آموز براي گروه مقايسه، از نمونه‏هاي در دسترس انتخاب شدند. مداخله شامل 14 جلسه 45 دقيقه‏اي بود كه بر ساختار و محتواي كلامي تمركز داشت. روايت شخصي يكسان (رفتن به مسافرت) پيش و پس از مداخله به‏دست آمد. يافته‏ها: ميانگين امتيازهاي سن، تحصيلات و هوش بين دو گروه از نظر آماري تفاوتي نداشت. مداخله باعث افزايش ميانگين جملات مركب(p=0/038)، انواع پيوندهاي انسجامي(p=0/003)، اطلاعات مرتبط(p=0/008) و كاهش جملات غيردستوري(031/0p=) در روايت شخصي دانش‏آموزان گروه مداخله شد. نتيجه‏گيري: يافته‏هاي پژوهش نشان مي‏دهد كه شركت در برنامه مداخله اثر معني‏داري از نظر باليني بر توانايي شركت‏كنندگان در مداخله براي توليد روايت شخصي دارد.

Background and Aim: Discourse-based interventions were studied less in speech therapy. This study aimed to investigate the effects of discourse-based intervention on language disabilities in school-aged children with borderline intelligence quotient (IQ). Methods: In an experimental study, 33 students at the age of 6-13 years with borderline intelligence quotient (17 students for intervention and 16 students for control group) were selected with available sampling. The intervention lasted 14 sessions (every session: 45 minutes) that focused on the structure and content of discourse. Personal narrative was elicited with explanation of the same topic (go to a trip) for pre- and post-test. Results: Mean scores of intelligence quotient, age and education had no difference between the two groups. The intervention caused the increase of compound sentences (p=0.038), types of cohesive conjunctions (p=0.003), and related information (p=0.008) and decrease of ungrammatical sentences (p=0.031). Conclusion: Our findings indicate that participation in the intervention program has a clinically significant effect on the participantsʹ abilities to produce personal narrative.