ادبيّات تطبيقي: از پژوهش هاي تاريخي – فرهنگي تا مطالعات ميان‌‌رشته اي

Comparative literature: From Historical-cultural to Interdisciplinay Studies

پس از آنكه دانش ادبيّات تطبيقي، چالش ها و محدوديّت هاي خاص مطالعات تاريخي - فرهنگي و جريان اثبات‌گرايي تاثير و تاثّر مكتب فرانسه را پشت سر گذراند، مطالعات ميان‌‌رشته اي از سوي رماك و ولك به عنوان قلمروي نوين در اين حوزه مطرح گرديد. اين عرصه ي پژوهشي تازه، پاياني بر تك‌گويي، انزوا و تجزيه گرايي علوم انساني، بويژه ادبيّات، در پيوند با ديگر هنرها و دانش هاي بشري (موسيقي، نقاشي، عكاسي، سينما، فلسفه، سياست، جامعه شناسي و ...) بوده و ادبيّات را به عنوان مادّه اي براي ديگر هنرها، دانش ها، گفتمان ها و معارف بشري تبديل نموده است. نگارنده ي اين جستار، ضمن بررسي «چرايي» پيدايش مطالعات ميان‌رشته اي در حوزه اي ادبيّات تطبيقي، به نقد و تحليل «چگونگي» پژوهش هاي روش‌مند در اين قلمرو نيز پرداخته است. از اين رو، براي تحليل كمي و كيفي استنادهاي پژوهش، برخي از پژوهش هاي تطبيقي اين قلمرو نيز مورد نقد و ارزيابي و استناد قرار گرفته است.