اثرات كاپينگ درماني بر روي خواص بيومكانيكي بافت‌هاي جلدي در موش صحرايي

The Effects of Cupping Therapy on Biomechanical Properties in WistarRat Skin

چكيده مقدمه: كاپينگ درماني به عنوان يكي از روش‌هاي درماني رايج به صورت گسترده اي در اكثر كشورهاي آسيايي جهت درمان باليني ضايعات بافت نرم مورد استفاده قرار گرفته است، ولي شواهد پايه اي قوي در تاٌييد آن وجود ندارد. يكي از اثرات احتمالي كاپينگ اثر بر روي ويژگيهاي بيومكانيكي بافت‌هاي تحت كاپينگ مي‌باشد. هدف از اين مطالعه، بررسي بنيادي اثرات كاپينگ درماني بر روي برخي ويژگيهاي بيومكانيكي پوست شامل سفتي و حداكثر قدرت كششي در موش صحرايي مي‌باشد. مواد و روش?ها: در اين مطالعه تجربي، در مجموع 20 موش صحرايي (10 نمونه جهت كاپينگ درماني و 10 نمونه به عنوان گروه كنترل خالص) به روش نمونه گيري غير تصادفي ساده در دسترس از حيوان خانه بخش آناتومي دانشگاه علوم پزشكي تهران انتخاب شدند. سفتي و حداكثر قدرت كششي پوست تحت كاپينگ به مدت 10 دقيقه در طي 12 روز متوالي در اين نمونه‌ها در 3 گروه آزمون، كنترل آزمون و كنترل خالص توسط دستگاه تنسيوتر مورد ارزيابي قرار گرفت. جهت تحليل داده‌ها از آزمون تي زوجي براي مقايسه پوست طرفين هر نمونه در گروه آزمون و از آزمون تي مستقل براي مقايسه بين گروه‌ها استفاده گرديد. يافته‌ها: ميزان سفتي و حداكثر قدرت كششي پوست گروه آزمون (كاپينگ) نسبت به پوست گروه كنترل آزمون و گروه كنترل خالص به طور معني داري كاهش يافت (به ترتيب 048/0P=، 029/0P=، 018/0P= و 008/0P=). نتيجه‌گيري: كاپينگ درماني مي‌تواند در ايجاد تغييراتي در ويژگيهاي بيومكانيكي پوست موش صحرايي شامل كاهش سفتي و حداكثر قدرت كششي موٌثر ‌باشد. كليدواژه‌ها: كاپينگ درماني، سفتي، حداكثر قدرت كششي، پوست موش صحرايي

Abstract Introduction: Cupping therapy as one of the common therapeutic methods in most Asian countries has been widely used for clinical treatment of soft tissue lesions, but there is no high quality evidence-based to support that. As one of its possible effects, cupping therapy can influence biomechanical properties of tissues under treatment. As such, the current study was intended to investigate the effects of cupping therapy on some biomechanical properties of the skin, such as stiffness and ultimate tensile strength, in Wistar rats. Materials and Methods: In this experimental study, the convenience non-probability sampling method was used to collect 20 rats (10 rats in experimental group and 10 rats in pure control group) from the Department of Anatomy of Tehran University. The rats were divided into 3 groups known as experimental, control of experimental and pure control. In the experimental group, the skin were cupped 10 minutes per day for 12 days and then skin stiffness and ultimate tensile strength of the rats in all groups were measured using tensiometer. As for the statistical analyses, paired sample t-test was used to compare the both sides of the skin in the experimental group while the independent sample t-test was adopted to compare between the groups scores. Results: Compared to control of experimental group (P = 0/048, P = 0/029) and pure control group (P = 0/018, P = 0/008), in experimental group (cupped group) skin stiffness and ultimate tensile strength decreased significantly. Conclusion: Cupping therapy can bring about changes in biomechanical properties of the skin such as stiffness and ultimate tensile strength reduction. Keywords: Cupping therapy, Stiffness, Ultimate tensile strength, Wistar rat skin