سازگاري هاي هورموني به تمرينات استقامتي در مقايسه با تمرينات مقاومتي در زنان چاق يايسه: يك كارآزمايي باليني

Hormonal adaptations to endurance training versus resistance training in postmenopause obese women: a randomized clinical trial

زمينه و هدف: لپتين و آديپونكتين از جمله آديپوسايتوكاين هاي مترشحه از بافت چربي هستند كه در پاتوژنز چاقي و اختلالات همراه با آن نقش دارند. پژوهش حاضر تاثير تمرينات استقامتي و مقاومتي را بر سطح سرمي لپتين، آديپونكتين و شاخص مقاومت به انسولين (HOMA-IR) در زنان چاق يايسه غير فعال مورد مطالعه قرار داده است. روش بررسي: اين مطالعه يك كارآزمايي باليني تصادفي سازي شده از نوع كاربردي با روش نيمه تجربي بود. بدين منظور 24 زن چاق (شاخص توده بدني ? 53/30 كيلوگرم بر مجذور متر) يايسه غير فعال (ميانگين سني3 ± 25/52 سال) به صورت تصادفي در سه گروه استقامتي، مقاومتي و شاهد در 10 هفته تمرينات مقاومتي (60-40% يك تكرار بيشينه) و استقامتي شنا (60-40% ضربان قلب بيشينه)، سه جلسه در هفته شركت كردند. شاخص هاي آنتروپومتريك، سطوح لپتين و آديپونكتين و HOMA-IR قبل و بعد از اجراي تمرينات اندازه گيري شد. تجزيه و تحليل داده ها با آزمون تي زوجي، آزمون آناليز واريانس يك طرفه و آزمون همبستگي پيرسون در سطح معني داري 05/0 > P انجام گرفت. يافته ها: اجراي تمرينات استقامتي ضمن كاهش معني دار لپتين پلاسما (44/10%، 012/0=P)، HOMA-IR (44/25%، 002/0=P) و بهبود كليه شاخص هاي جسماني مورد بررسي، با افزايش معني دار سطوح آديپونكتين (61/45%، 015/0=P) پلاسما همراه بود. ولي در گروه تمرينات مقاومتي تغيير معني داري در هيچ يك از فاكتورهاي خوني و آنتروپومتريك مشاهده نگرديد (05/0 < P). بنا بر نتايج آزمون همبستگي پيرسون بين تغييرات غلظت سرمي آديپونكتين با تغييرات نسبت محيط كمر به لگن (023/0P=) و محيط كمر (026/0P=) در گروه استقامتي و با تغييرات HOMA-IR پس از تمرينات مقاومتي (004/0P=) رابطه معني دار برقرار بود. نتيجه گيري: تمرينات استقامتي در مقايسه با تمرينات مقاومتي در تعديل غلظت لپتين و آديپونكتين و نيمرخ متابوليكي در زنان چاق يايسه غيرفعال موثرتر است.

Background and aims: Leptin and adiponectin, as tissue-derived adipocytokines, play a substantial role in the pathogenesis and complications of obesity. This study examined the effects of resistance and endurance training on serum levels leptin and adiponectin and insulin resistance index (HOMA-IR) in sedentary postmenopausal obese women. Methods: This study was a randomized clinical trial applied semi experimental design. Participants included 24 sedentary menopausal obese (BMI?30.53 Kg/m2) women (mean age 52.25±3 years old) randomly assigned to endurance and resistance training and control groups, studied before and after 10 weeks of resistance (40-60% of one-repetition maximum) and swimming endurance training (40-60% of maximal heart rate), 3 days a week. Leptin and adiponectin levels, HOMA-IR and anthropometric measurements were assessed before and after training. Statistical analysis was done by paired ANOVA and Pearson correlation and P value < 0.05 was considered as significant. Results: Endurance training resulted in significant decreases in leptin levels (P=0.012, 10.44%), HOMA-IR (P=0.002, 25.44%) and the entire anthropometric indices meliorism; and a significant increases in adiponectin levels (P=0.015, 45.61%). However, none of blood factors and anthropometric indices changed in resistance training group (P > 0.05). According to Pearson correlation changes in adiponectin levels had significant correlations with changes in waist hip ratio (P=0.023) and waist circumference (P=0.026) in endurance training group and there were also a significant correlation between changes in HOMA-IR value and adiponectin levels (P=0.004) following resistance training. Conclusion: Endurance training versus resistance training modulates leptin and adiponectin concentrations and metabolic profile in sedentary postmenopausal obese women.