ساختار جمعيتي ماهي سنگسر معمولي (Pomadasys kaakan Cuvier, 1830) با استفاده از نشانگرهاي مولكولي AFLP در خليج فارس

به­منظور بررسی قرابت ژنتیكی دو جمعیت از ماهی سنگسر معمولی در خلیج فارس (مناطق آبادان و بندرعباس) از نشانگرهای مولكولی AFLP استفاده گردید. تعداد 14 نمونه از آبادان (E"25/56 ʹ51 °48 و N "97/22 ʹ98 ○29) و 11 نمونه از بندرعباس ( E"73/19 ʹ27 °56 و N "56/13 ʹ18 °27) جمع­آوری شد. در مجموع 410 باند قابل امتیازدهی با استفاده از شش تركیب آغازگر EcoRI/MseI مشاهده شد كه 88 عدد از آنها چند شكل بودند (46/21 درصد). درصد باندهای چند شكل در ایستگاه آبادان 64/88 و در ایستگاه بندرعباس 18/68 درصد بود. مقدار هتروزیگوسیتی در ایستگاه آبادان (330/0) بیشتر از ایستگاه بندرعباس (222/0) محاسبه شد كه علت آن را می‌توان به شرایط محیطی و اكولوژیك نسبت داد. ماتریكس فاصله ژنتیكی براساس ضریب Nei، فاصله ژنتیكی بین دو ایستگاه مورد مطالعه را 112/0 نشان داد. درخت فیلوژنی یك الگوی واضح از جدایی دو جمعیت را نشان داد كه بیان­كنندة پراكنش محدود تخم و لارو سنگسر معمولی در مناطق آبادان و بندرعباس می­باشد. همچنین الگوی پراكنشی این گونه با فاصله جغرافیایی كاملاً هماهنگی داشت كه بیانگر این بود مخزن ژنی این گونه بین مناطق آبادان و بندرعباس یكنواخت نیست. درجمع­بندی نهایی، با توجه به فاصله ژنتیكی و نمودار حاصل از آنالیز PCA بین دو ایستگاه، جمعیت­ها از یكدیگر جدا بوده و می­توان اظهار داشت كه نمونه‌های ایستگاه آبادان و ایستگاه بندرعباس دو جمعیت جدا از هم هستند.