آموزش براي توسعه پايدار، مدرسه پايدار

به دنبال برگزاری كنفرانس زمین در سال 1992 و تهیه دستور كار 21 و فصل 36 آن كه به مقوله برنامه آموزش محیط‌زیست و آموزش برای توسعه پایدار، پرداخته است. با توجه به 4 مؤلفه اصلی این فصل كه همگی دلالت بر پایداری آموزش دارد و نیز به منظور اینكه هم اكنون در دهه آموزش برای توسعه پایدار قرار داریم، تمامی كشورها سعی در طراحی و پیشنهاد روش‌هایی در خصوص پایداری آموزش نموده‌اند و در نهایت همه بالاتفاق به موضوع "آموزش توسعه پایدار در مدرسه بعنوان یك كل" رسیده‌اند كه این رهیافت دلالت بر اجرای آموخته‌ها به منظور كاهش شكاف بین ارزش‌ها در عمل و واقعیت از طریق تلفیق برنامه‌های آموزشی رسمی و غیررسمی دارد. در رهیافت "مدرسه به عنوان یك كل" كه در عمل مدرسه پایدار می‌باشد، می‌بایست چارچوبی برای مدرسه پایدار با تأكید بر ابعاد و شاخص‌های آن در نظر گرفت كه در این مقاله بطور كامل این موارد شرح داده شده است. در انتها نتیجه گرفته شد كه آموزش برای توسعه پایدار در مدارس در مرحله آگاه سازی است به طوری كه مدیران ضرورت آن را درك كرده‌اند اما برای اجرای آن چارچوبی مشخصی وجود ندارند.