استفاده از مدل‌هاي رياضي در پيش‌بيني سفتي بافت ميوه كيوي رقم ’هايوارد‘ در پايان انبارماني

تركيب معدني ميوه‌هاي برداشت شده مي‌تواند سفتي بافت و عمر پس از برداشت ميوه را تحت تاثير قرار دهد. در اين پژوهش، ميوه‌هاي 70 باغ كيوي تجاري متفاوت در شرق استان گيلان 10 هفته پس از مرحله تمام گل و نيز در مرحله بلوغ تجاري برداشت شدند. پس از برداشت، تركيب معدني ميوه شامل نيتروژن، فسفر، پتاسيم، كلسيم، منيزيم و ماده خشك به همراه سفتي بافت در ميوه‌هاي بالغ، اندازه‌گيري شد. ميوه‌هاي بالغ پس از آن به سردخانه تجاري با دماي صفر درجه سلسيوس و رطوبت نسبي90% منتقل و پس از 105 روز سفتي بافت ميوه‌ها اندازه‌گيري شد. مدل رگرسيوني نشان داد كه سفتي بافت ميوه در پايان دوره انبارماني با مقدار سفتي بافت و ماده خشك ميوه در زمان بلوغ ارتباط مثبت، اما با نسبت مجموع نيتروژن و پتاسيم به كلسيم، مقدار فسفر و نيتروژن ميوه در آن زمان ارتباط منفي داشت. همچنين تجزيه خوشه‌اي، باغ‌هاي مورد پژوهش را به دو گروه اصلي تفكيك كرد. بر اساس آزمون t در گروه اول مقدار سفتي بافت ميوه در پايان انبارماني در مقايسه با گروه دوم كم‌تر بود. همچنين مقدار پتاسيم، فسفر، نيتروژن و نسبت‌هاي نيتروژن به كلسيم، مجموع نيتروژن و پتاسيم به كلسيم، پتاسيم به كلسيم، مجموع پتاسيم و منيزيم به كلسيم در مقايسه با گروه دوم بالاتر، اما مقدار ماده خشك ميوه‌چه و ميوه بالغ، مقدار كلسيم ميوه بالغ و سفتي بافت در زمان برداشت كم‌تر بود. در متغيرهاي سفتي بافت در پايان انبارماني، نسبت‌هاي مجموع نيتروژن و پتاسيم به كلسيم، پتاسيم به كلسيم، نيتروژن به كلسيم، مجموع پتاسيم و منيزيم به كلسيم به ترتيب بالاترين همبستگي را با تابع تشخيص داشتند .در مجموع، مدل‌هاي رياضي مي‌تواند در پيش‌بيني رفتار پس از برداشت و كيفيت انبارماني ميوه كيوي استفاده شود.