حقيقت استعمال با رويكردي بر آرا و ‌انديشه‌هاي شهيد صدر و امام خميني(س)

The Truth of Usage With Emphasis on Viewpoints and Ideas of Martyr Sadr and Imam Khomeini

مباحث الفاظ، بخش مهمي از مباحث مطرح در علم اصول فقه است كه موجب طرح بحث‌ها و مناقشات بسياري در ميان عالمان اين علم گرديده است. مساله وضع الفاظ را مي‌توان كليدي‌ترين مساله در اين مبحث نام نهاد؛ ليكن مباحث مطرح پس از وضع كه همان استعمال لفظ است، در ميان اصوليون كمتر فرصت طرح يافته است. مساله استعمال الفاظ و حقيقت آن اگرچه در ميان علوم اسلامي خواستگاهي اصولي دارد؛ ليكن نبايد از نظر دور داشت كه اين مبحث در همه علوم مزبور نفوذ دارد و به گونه‌اي خاص در همه اين دانش‌ها به كار مي‌آيد. آنچه در پي مي‌آيد نگاهي تفصيلي به مساله استعمال و حقيقت آن در گستره دانش اصول فقه است كه با تامل و تدقيق در نظرات عالمان علم اصول و نقد و بررسي آراي ايشان در اين باب شكل گرفته است. در اين تحقيق تلاش بر اين بوده است كه ضمن بررسي آراي اصوليون در اين باره، و طرح اشكالات آنها، تعريفي دقيق و اساسي از استعمال لفظ ارايه گردد.

The issue of words is a major subject in jurisprudence that has created many debates and polemics among religious scholars. The issue of coining of words is the most crucial one, but the issue of usage which comes after coining a word has not been discussed in details by the experts of principles of jurisprudence. Although the issue of usage of words and its truth has its base in the principles of jurisprudence, it should be borne in mind that it has its impact on all branches of jurisprudence and is used in all of them. The present article is an attempt to study the issue of usage and its truth in the principles of jurisprudence. Attempts have been made to critically study the viewpoints of experts of principles of jurisprudence and also offer a precise definition of usage of words.