رابطه بين خودكارآمدي و تعهد سازماني با كيفيت تدريس اعضاي هييت علمي در منطقه يك دانشگاه آزاد اسلامي

On the Relationship of Self-efficacy and Organizational commitment to Teaching Quality of Faculty Members in Zone of Islamic Azad University

هدف عمده اين پژوهش، مطالعه رابطه بين خودكارآمدي استادن و تعهد سازماني آنان با كيفيت تدريس آنان بود. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بوده است. جامعه آماري پژوهش، شامل 2181 نفر اعضاي هييت علمي تمام وقت و نيمه وقت واحدهاي دانشگاه آزاد اسلامي منطقه يك بودند كه از بين آنها با روش نمونه گيري تصادفي از نوع خوشه‌اي طبقه‌اي تعداد 436 نفر به عنوان اعضاي نمونه انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزارهاي جمع آوري داده هاي پژوهش شامل پرسشنامه محقق ساخته سنجش كيفيت تدريس با 27 عبارت در مقياس ليكرت و آلفاي كرونباخ 861/0، پرسشنامه تعهد سازماني آلن و مه ير، و پرسشنامه خودكارآمدي معلمان شوارتزر و همكاران بود. در اين پژوهش براي مشخص كردن سهم عوامل خودكارآمدي و تعهد سازماني استادان بر كيفيت تدريس از رگرسيون چندگانه و مدلسازي معادلات ساختاري بهره گرفته شد. هم چنين از تحليل واريانس يكطرفه براي بررسي نقش عوامل جمعيت شناختي استادان استفاده شد. نتايج نشان دادند كه خودكارآمدي با ضريب 42/0 و تعهد سازماني با ضريب 22/0 به صورت مستقيم مثبت و معناداري باكيفيت تدريس رابطه دارند. از ميان ابعاد تعهد سازماني، تعهد عاطفي و تعهد مستمر از قدرت پيش بين كنندگي بالايي براي كيفيت تدريس برخوردار مي‌باشند. هم چنين ارتباط متقابل مثبت و معنادار بين تعهد سازماني و خودكارآمدي آنان با ضريب 12/0 بود. هم چنين عوامل جمعيت شناختي استادان تاثيري در خودكارآمدي و تعهد سازماني استادان نداشتند.

The main purpose of this descriptive-correlational research was to study the relationship of self-efficacy and organizational commitment of faculty members to their teaching quality. The target population included 2181 faculty members of branches of Islamic Azad University in zone one. A sample of 436 respondents was selected through stratified-cluster sampling method. Research instruments included a researcher-made questionnaire of teaching quality with 27 Liker-scale statements and Cronbach’s alpha of 0.861, Allen and Meyer’s questionnaire of organizational commitment, and Schwartzer et al. questionnaire of teachers’ self-efficacy. A use was made of multiple regression and structural equation modeling to examine the effect of exogenous factors on teaching quality. One-way ANOVA was also run to analyze the role of faculty members’ demographic variables. The results revealed that self-efficacy (with an index of 0.42) and organizational commitment (with an index of 0.22) had a positive, direct, and significant relationship with teaching quality. From among the dimensions of organizational commitment, emotional commitment and continuous commitment could strongly predict the variance of teaching quality. In addition, self-efficacy and organizational commitment had a significant bidirectional effect on each other. Demographic variables were found to have no significant effect on self-efficacy and organizational commitment of the faculty members.