مقايسه‌ تطبيقي انديشه‌هاي "فريدون مشيري" با "آلبر كامو"

The applied comparison between Fereydoon Moshiri and Albert Camus’s thoughts

انديشه‌هاي انسان و نحوه نگرش او به خود، خدا و طبيعت، مكتب‌هاي ادبي را ساخته است. با عنايت به اين تاثير عظيم، بر آن شديم تا دو عبارت را كه مي‌تواند چكيده‌ دو نظريه غربي و شرقي باشد، از منظر مقايسه بنگريم. در اين قياس، دريافتيم كه آلبر كامو با عبارت «عصيان مي‌كنم؛ پس هستيم»، تنها به يكي از اركان آزادي انسان، يعني عصيانگري توجّه نشان داده و احولانه به انسان نگريسته؛ بنابراين، به شناختي ناقص، نادرست و تك‌بعدي از انسان دست يافته كه باعث تبعيد او از طبيعت خويش مي‌شود. حال آن كه، انديشمنداني چون فريدون مشيري، با پيش زمينه‌ مذهبي و شناخت بهتر از انسان، او را با رشته‌ "مهر و دوستي" به ساير موجودات پيوند زده و به نظريه‌ "وحدت در عين كثرت"، نظر دارد.

Human thoughts and his attitude to himself, God and the nature created the literature schools. According to this great influence, we decided to compare two phrases which can be an abstract of the East and West theories. In this contrast, we received that “Albert Camus” with his clause “I rebel, thus I am“ has been considered only one of human existence aspects, which is rebellion and looked at human with one eye; so he has reached an incomplete, wrong and one-dimentional cognition of human that causes his separation from his own nature. While, thinkers as “Fereidoon Moshiri” with religious background and a better understanding of human connect him to other creatures with “friendly and lovely feel” and considered the view of “unity in multiplicity”.