جنگ شبكه‌اي متمركز

Network-Centric Warfare

در اين مقاله، نويسنده «جنگ شبكه‌اي متمركز» را به‌عنوان نظريه‌اي در حال ظهور در مورد جنگ آينده معرفي مي‌كند و ضمن بررسي ادبيات اين موضوع، به اين پرسش پاسخ مي‌دهد كه آيا جنگ شبكه‌اي متمركز صرفاً در مورد فن‌آوري اطلاعات است يا ابعاد ديگر نيز دارد. در پاسخ به اين پرسش، نويسنده بُعد فن‌آوري اطلاعات را تنها يك جنبه از جنگ شبكه‌اي متمركز مي‌داند و با برشمردن ساير ابعاد آن، مانند جنبه شناختي، جنبه اجتماعي و جنبه رفتار انساني، چارچوب مفهومي‌اين نظريه را توصيف مي‌كند. نويسنده در پايان برخي نواقص و ضعفهاي شاخصها و سنجه‌هاي اين چارچوب را بيان مي‌كند. در اين مقاله مزاياي نيروي شبكه‌اي شده و برتري‌ها و توانمندي چنين نيرويي در رقابت با دشمنان آينده مورد بحث قرار مي‌گيرد و با اشاره به مطالعات موردي صورت گرفته در مورد عراق و افغانستان، نقش جنگ شبكه‌اي متمركز در جنگهاي صورت گرفته در اين دو كشور بيان شده است.

In the present article, an attempt is being made to develop the concept of network-centric warfare as an emerging theory of future war. In doing so, conceptual framework has been provided as the fundemendal underpinnings of the concept and a body of related literature has been reviewed in order to demonstrated the advantages and disadvantages of network – centric warfare. Next it has been argued that network-centric warfare is not solely about information technology, but it has various dimensions including cognitive, social, and physical aspect. At the end, the questions posed by critics of this concept have beed addressed thoroughly. The conclusion is that a large amount of money should be invested on the project of network-centric warfare and the concept and related technologies should be a top priority. The need for collaboration between armed service as well as scholars in different fields such as psychology, Sociology and anthropology has beed emphasized to increase interoperatability and capability of the services.