سياست خارجي ايالات متحده آمريكا: از امپرياليسم قاره‌اي (دكترين مونرويه) تا امپرياليسم جهاني (دكترين ترومن)

دولت آمريكا كه ‌‌‌‌‌به ‌‌مدد قدرت ‌انهدامي سلاح هسته‌اي ‌از فرداي ‌پس‌ از جنگ‌ دوم جهاني‌‌توانست نقش ‌رهبري جهان غرب‌ را بر عهده ‌گيرد، امروز و پس از فروپاشي بلوك شرق و شوروي ‌سابق‌داعيه‌دار تنها ‌قدرت‌ برتر جهاني‌است‌ كه ‌سياست‌گذاران آن ‌با بهره‌گيري‌ از فرصتهاي ‌پيش‌رو بر آن‌اند كه ‌تمامي‌جنبه‌هاي ‌نظام ‌بين‌المللي را حول محور منافع آمريكا سازماندهي و رهبري كنند و در اين مسير از هرگونه توسل به شيوه‌هاي جبارانه و قهرآميز ابايي ندارند. اما چگونه است كه كشوري در سياست داخلي خود به ايديولوژي و اصول دموكراسي پايبند باشد اما در سياست خارجي به‌گونه متضاد عمل كند. مقاله حاضر كوششي است در جهت ارايه پاسخي به اين سوال و لذا تلاش كرده است تا با مطالعه‌اي مختصر درباره تاريخ سياست خارجي آمريكا، به اين نتيجه برسد كه سياست خارجي ايالات متحده از همان ابتداي تكوين و علي‌رغم تمايز دكترينهاي خاص، ماهيتي امپرياليستي داشته است؛ سياستي كه گرچه به نام ارزشهايي چون عدالت، حقوق بشر، و… تبليغ مي شود، اما در واقع، در جهت منافع متكبرانه، خودخواهانه و زورگويانه قدرتهاي اقتصادي حاكم بر امريكاست؛ سياستي كه به گونه‌اي تبعيض آميز، در راستاي تحميل ارزشهاي امريكايي بر ديگر ملل جهان و عليه كشورهاي مستقل و آزاديخواه هدف‌گيري شده است.