سندرم Masquerade

Masquerade Syndrome

سندرم‌هاي Masquerade Syndrome (MS) كه حدود 5 درصد موارد يووييت را تشكيل مي‌دهند با سلول‌هايي كه به نظر مي‌رسد ارتباطي با سيستم ايمني ندارند، مشخص و به دو نوع مرتبط با بدخيمي و غيرمرتبط با بدخيمي تقسيم‌بندي مي‌شوند. موارد غيرمرتبط با بدخيمي شامل رتينيت پيگمنتوزا (RP)، سندرم ايسكمي چشمي، جداشدگي مزمن شبكيه، وجود جسم خارجي در چشم، سندرم Pigment Dispersion، آميلوييدوز چشمي، اندوفتالميت مزمن پس از عمل و اندوفتالميت اندوژن مي‌باشند (جداول 1 و 2). در اين مبحث به موارد مرتبط با بدخيمي كه مي‌توانند بالقوه تهديدكننده حيات باشند، پرداخته مي‌شود. درگيري چشمي پس از لنفوم سيستم عصبي مركزي، شايع‌ترين حالت MS مي‌باشد. از ديگر علل با شيوع كم‌تر مي‌توان لنفوم سيستميك، لوسمي، تكثير لنفوييدي بافت يووه (Uveal Lymphoid Proliferation)، گزانتوگرانولوماي كودكان (Juvenile Xanthogranuloma)، ملانوم بافت يووه، رتينوبلاستوما و تومورهاي متاستاتيك را نام برد. رتينوپاتي مرتبط با سرطان (CAR: Cancer Associated Retinopathy)، رتينوپاتي مرتبط با ملانوم (MAR: Melanoma Associated Melanoma) و تكثير منتشر و دوطرفه ملانوسيتي بافت يووه (Bilateral Diffuse Uveal Melanocytic Proliferation) در واقع MSهاي پارانيوپلاستيك هستند كه تنها با اخذ شرح حال باليني دقيق و معاينه فيزيكي كامل از يووييت حقيقي قابل افتراق مي‌باشند.