بررسي روند تغييرات بارش هاي سالانه و فصلي ايران با استفاده از روش ناپارامتريك «برآورد كننده شيب سنس»

A Study of Annual and Seasonal Precipitation Trends in Iran Using a Nonparametric Method )Sen’s Slope Estimator (

يكي از روش هايي كه مي توان به كمك آن سير تحولات بارندگي را در گذشته و حال بررسي نمود، آناليز روند سري هاي زماني در مقياس هاي مختلف زماني است. هدف اصلي در اين تحقيق بررسي روند سري هاي زماني بارش در مقياس هاي فصلي و سالانه ايران زمين با استفاده از روش ناپارامتريك برآورد كننده شيب سنس است. براي بررسي اين روند و در جهت دستيابي به يك الگوي مناسب در اين زمينه، داده هاي مربوط به جمع بارش ماهانه 44 ايستگاه هواشناسي سينوپتيك براي يك دوره آماري 33 ساله (2008-1976) از سازمان هواشناسي كشور اخذ گرديد. بر اساس اين روش مشاهده گرديد كه هيچ‌گونه روند معناداري در سطح احتمالاتي 05/0 در جمع بارش هاي فصل بهار ايران مشاهده نگرديده است و در فصل پاييز نيز تنها ايستگاه سنندج داراي روند كاهشي معنادار بوده است. در فصل تابستان نيز در سه ايستگاه نوژه همدان، سقز و زنجان شاهد روندهاي افزايشي معناداري در سطح احتمالاتي 05/0 بوده ايم. اما بارش فصل زمستان نسبت به ديگر فصول شاهد بيشترين تغييرات در روند بوده است به طوري‌كه 5 ايستگاه گرگان، كرمان، خوي، سنندج و زنجان در اين فصل روند كاهشي معناداري را در سطح احتمالاتي 05/0 داشته اند. روند بارش سالانه نيز حاكي از روند كاهشي معنادار در سطح احتمالاتي 05/0 درصد در 11 ايستگاه از مجموع 44 ايستگاه مورد مطالعه است. تجمع ايستگاه‌هاي داراي روند كاهشي در غرب، شمال غرب و شرق ايران مي تواند نشانه‌هايي از تغيير شرايط بارشي در اين قسمت از ايران باشد. لذا توجه خاص به تغييرات رخ داده در غرب و شمال غرب ايران مي تواند حايز اهميت باشد.