كاربرد آزمون تقريب ميانگين براي تعيين خانوارهاي مشمول كمك‌هاي نقدي دولت در ايران

Identifying beneficiary households for cash payments in Iran based on Proxy Means Test

هدفمندي برنامه‌هاي حمايتي دولت از جمله يارانه‌ها نيازمند تعيين افراد تنگ‌دست جامعه است. در اين مطالعه روش جاي‌گزين (درآمد) با به‌كارگيري داده‌هاي درآمد و هزينه‌ي خانوار سال 1387براي تعيين خانوارهاي مشمول كمك‌هاي نقدي دولت پس از حذف يارانه‌ها آزموده شد. بر اساس نتايج، به‌جاي تشخيص تنگ‌دستان از روي اندازه‌ي درآمد خانوارها، مي‌توان امتيازهاي هر خانوار را بر اساس ويژگي‌هاي فردي، مالكيت و كيفيت دارايي‌ها و مكان زندگي سنجيد،‌ و اندازه‌ي فقر و درنتيجه مستحق بودن آن‌ها را براي دريافت كمك‌هاي نقدي تشخيص داد. از جمله كساني كه دارايي‌هايي مانند خودرو، موتورسيكلت، و كامپيوترشخصي هستند، باغ دارند، در كالايي بادوام سرمايه گذاري كرده‌اند، و يا خانه‌هايي با مساحت 100 مترمربع به بالا دارند، سزاوار دريافت كمك‌هاي نقدي نيستند. هم‌چونين دولت مي‌تواند با گزينش خط هدف 40%، تعداد قابل قبولي از تنگ‌دستان را به خصوص در مناطق روستايي كشور حمايت كند.

Targeting the protecting programs such as subsidies requires identifying the poor in the society. In order to recognize beneficiary households for cash payment after subsidy reform in Iran, Proxy Means Test was applied in this study to households’ survey data of 2009. Based on the findings, it is possible to identify the poor not based on their claimed incomes but according to their total scores calculated by their traits, asset ownership and places of living. Those who own car, motorcycle, PC, have their own orchard and invested on fixed assets and/or live in houses larger than 100 m2, for instance, are found not to be beneficiaries. Moreover, the government can protect reasonable people by choosing targeting line of 40% in the society.