طراحي مدل اسلامي آينده نگاري براي كشورهاي مسلمان

Developing an Islamic Futuristic Model for Muslim Countries

امروزه در سطح ملي، آينده‌پژوهي در قالب فعاليت‌هاي آينده‌نگاري راهبردي تبلور يافته است و سودمندي‌هاي بي بديلي را براي جامعه به ارمغان مي‌آورد. روش‌ها و مهارت‌هايي كه آينده‌نگاري راهبردي به خدمت مي‌گيرد، قابليت خدمت تحقق سند چشم انداز، الگوي پيشرفت و آرمان‌هاي انقلاب اسلامي را دارد، آينده‌نگاري راهبردي مثل هر فعاليت آينده پژوهانه ديگر دانشي ارزش بنيان است، و تحت تاثير شديد جهان بيني ،ايديولوژي و فرهنگ جامعه مي باشد. مسيله ما عدم انطباق آينده نگاري راهبردي سكولار با آينده نگاري راهبردي اسلامي مي باشد. به همين دليل اثربخشي آن در جامعه‌اي اسلامي ايران متوقف بر طراحي يك مدل بومي سازگار با ارزش‌هاي آن است،و اين نشان از ضرورت و اهميت اين تحقيق است. در اين تحقيق ضمن مرور بر روش ها و فرايندهاي آينده‌نگاري راهبردي و مطالعه تطبيقي آن در چند كشور؛ در ادامه ضمن توجيه امكان‌پذيري مدل اسلامي- ايراني و بررسي ارزش هاي اسلامي، مولفه‌ها و اجزاي مدل معرفي‌شدند. با اين وصف روش تحقيق موردي- زمينه‌اي يا اكتشافي وچون به دنبال بومي سازي مدل هستيم؛ بنابراين نوع تحقيق كاربردي- توسعه اي است. مدل اين پژوهش يك مدل هنجاري است.

At the national level, currently, futurology has manifested in the frame of futuristic actions in such a way that it has brought about unique benefits for the society. The method and strategies employed by strategic futurism could meet the vision deed, progress model and the Islamic revolutionʹs aspirations. Like any futurological activity, strategic futurism is a value-based knowledge under the severe impact of ideology and social culture. Meanwhile, the problem in question is the incompatibility of secular strategic futurism with Islamic strategic futurism. Upon this reason, its effectiveness in Islamic society hinges upon development of an indigenous model compatible with its values, a note signifying the necessity and significance of the study. This article, besides reviewing methods and processes of strategic futurism and studying it as a case in some countries, clarifies the possibility of Iranian-Islamic model, examines Islamic values and finally introduces the model constituents. By the same token, this study is conducted upon case-based method and as the author aims to indigenize the model, the research places in applied-developmental type. In the end, it is worth to note that the model mentioned in the study is a normative one.