اصالت جنگ يا صلح از منظر دين با تاكيد بر آيات قرآن كريم

Originality of War or Peace from Islamsʹʹ Point of View Based on the Verses of Holy Quran

اين نوشتار در پي يافتن پاسخ اين سوال است كه دين اسلام، در روابط مسلمانان با ديگر انسان‌ها، كدام‌يك از گزينه‌هاي جنگ و صلح را «اصل اولي» مي‌داند. شمار فراواني از عالمان دين به اصالت جنگ و، در مقابل، دسته‌اي ديگر، كه شمارشان كمتر است، به اصالت صلح باور دارند. نگارندگان اين سطور با در پيش گرفتن روش مطالعه كتابخانه‌اي و بازخواني آيات و روايات جنگ و صلح و، همچنين، بررسي استدلال‌هاي مطرح فقيهان و مفسران، درباره هريك از دو ديدگاه پيش‌گفته، ديدگاه سومي را مطرح كرده و برگزيده‌اند كه بايد ميان حاكميت كفر و شرك، از يك سو، و آحاد كافران و مشركان، از سوي ديگر، تفاوت قايل شد، به گونه‌اي كه اصل در روابط مسلمانان با حاكميت كفر و شركْ «جنگ» و اصل در روابط مسلمانان با آحاد كافران و مشركانْ «صلح» باشد. بر اساس چنين ديدگاهي، سبب تشريع جهاد ابتدايي حاكميت كفر محسوب مي‌شود.

This paper seeks to answer this question: Which option, war or peace, does the religion of Islam consider as the "prior principle" in relationships of Muslims with other people? The authors use library method and re-read the verses and Hadiths about war and peace and also study the significant views of jurists and interpreters. In the end, they suggest a third view based on which we should differentiate between disbelievers and polytheists in general, and their governments. The two sides’ reasons are used to conclude that the principle governing the relations of Muslims with disbelievers and polytheists in general is "peace" and the principle governing the relations of Muslims with their governments is "war".