بررسي تاثير تجارت و سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي بر توزيع درآمد در ايران با رويكرد الگوي خودتوضيح با وقفه‌هاي گسترده

the impacts of trade and fdi on income disiribntion of iran

عدالت اقتصادي و توزيع عادلانه درآمد در كنار مباحث مهمي چون رشد و توسعه‌ي اقتصادي، كاهش نرخ تورم و بيكاري، همواره مورد دغدغه‌ي غالب اقتصاددانان بوده است. توزيع عادلانه درآمد و كاهش نابرابري درآمدي در يك جامعه اسلامي كه داراي منابع بسيار است و همچنين شناسايي عوامل موثر بر نابرابري درآمدي به منظور سياست‌گذاري صحيح يك امر ضروري و بديهي است. هدف اين مقاله بررسي اثر تجارت و سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي بر توزيع درآمد در كشور ايران است. براساس مباني نظري و مطالعات تجربي مدلي ارايه مي‌گردد كه در آن نابرابري درآمدي (ضريب جيني) تابعي از چند متغير اعم از سهم تجارت در توليد ناخالص داخلي و سهم سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي در توليد ناخالص داخلي، در نظر گرفته مي‌شود. فرضيه تحقيق تاثيرگذاري مثبت تجارت و سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي بركاهش نابرابري درآمدي در كشور ايران است. روش خود توضيح با وقفه‌هاي گسترده براي بررسي وجود رابطه بلند‌مدت ميان متغيرها به كار گرفته شده و ضرايب مربوط به مدل‌هاي بلند‌مدت و تصحيح خطا در مورد نابرابري درآمدي براي 33 سال از سال1357 تا 1389 برآورد گرديده‌اند. نتايج حاصله نشان دهنده وجود يك رابطه بلند‌مدت بين متغيّرها است و اينكه افزايش تجارت منجر به كاهش نابرابري درآمدي و افزايش جذب سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي سبب افزايش نابرابري درآمدي در بلند‌مدت مي‌شود