بررسي اسناد قرايات هفت گانه در روايات فريقين

Examining attributions for seven Readings of Qur’an (Qera’at) in Fariqain’s Hadiths

بررسي اسناد قرايات هفت گانه به ما نشان مي دهد كه اين قرايات از نظر اعتبار، در يك سطح قرار ندارند. اسناد برخي قرايات تنها در يك طبقه يا بيشتر داراي كثرت راويان است و در طبقه اي ديگر داراي راوي واحدي است، به طوري كه سند برخي از اين قرايات، تنها به يك يا دو استاد قرايت و برخي به يك يا دو صحابي منتهي مي-شود. همچنين در ميان برخي از اين قرايات، قرا ضعيف يا مجهول نيز ديده مي شود كه موجب عدم اعتبار يك قرايت گرديده است. بنابراين همه اين قرايات متواتر و معتبر نيستند و تنها سند قرايت عاصم از تواتر نسبت به ديگر قرايات برخوردار است و ديگر قرايات يا غير متواتر هستند يا اسنادي غير معتبر دارند.

Examining evidences for seven Readings of Qur’an (Qera’at) show us that credits of these Readings are not in same levels. Only some Reading’s Evidences in one or more level have many narrators and in another level has one narrator; several evidences for these Readings onlyterminate to one or two master of Reading and some of them end to one or two of Sahabeh. Furthermore some of these Readings are not Motevater or valid and only the evidence of A’sem toward other Readings is more valid than others and other readings are not Motevater or are not have valid evidence.