پيش بيني پرخاشگري بر اساس كمال گرايي در ورزشكاران

Predicting of aggression based on perfectionism in athletes

هدف پژوهش حاضر بررسي نقش كمال گرايي در پيش بيني پرخاشگري است. پژوهش حاضر از نوع توصيفي- همبستگي (پيش بيني) مي‌باشد. نمونه‌ي مورد مطالعه شامل 150 نفر از دانشجويان تربيت بدني دانشگاه آزاد قروه است كه بر اساس نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. ابزارهاي مورد استفاده شامل پرسشنامه‌ي پرخاشگري و مقياس كمال گرايي چند بعدي فراست مي‌باشد. نتايج تحليل رگرسيون چندگانه بيانگر اين بود كه بين خرده مقياس هاي ترديد در مورد فعاليت ها (P?0.01 و 0.422=B)، انتظارات والديني (P?0.01 و 0.298=B) و انتقادات والديني (P?0.01 و 0.190=B)، با پرخاشگري رابطه ي معنا دار و مثبت وجود دارد. نتايج اين پژوهش نشان دهنده‌ي نقش پيش بيني كننده ي خرده مقياس هاي ترديد در مورد فعاليت ها، انتظارات والديني و انتقادات والديني در زمينه ي پرخاشگري است.

The aim of this study is investigating the role of perfectionism in predicting of aggression. In this descriptive-correlational study our sample included 150 physical education students of Azad University of Qorveh which selected by random sampling method. Tools used are aggression questionnaire and Frost Multidimensional Perfectionism Scale. Results of multiple regression represented that there are positive significant differences in doubts about actions (P < 0.01, B=0.422), parental expectations (P?0.01, B=0.298) and parental criticism (P?0.01, B=0.190) with aggression. Results of this study are showing the predictor role of doubts about actions, parental expectations and parental criticism in aggression.